Clubverslag van donderdag 17 januari 2019

Marcel opent iets over achten de eerste clubavond van 2019. Hij wenst iedereen een heel voorspoedig jaar, met vooral heel veel inspiratie.

Arthur krijgt dan het woord en begin met het uitdelen van een compliment voor het goed opvolgen van de bestandsnamen van wedstrijdfoto’s. In het vervolg wordt dat: Nummer-Naam-Onderwerp. Dat maakt het voor mij bij het samenstellen van de presentatie veel gemakkelijker. Vooral de kans op fouten (herhalingen of foto’s overslaan) wordt sterk verminderd.

Arthur maakt meteen van de gelegenheid gebruik om een laddercertificaat uit te reiken, het laatste van 2018. Na de wedstrijd Herfstkleuren stond Marcel boven aan de ladder en hij krijgt dus het certificaat uitgereikt. Normaal doet Marcel dat, maar omdat jezelf een certificaat uitreiken ‘not done’ is, krijgt hij het felbegeerde papier van de voorzitter van de wedstrijdcommissie.

Vanwege het hoge aantal inzendingen, er zijn door 27 deelnemers aan de wedstrijd Bruggen in totaal 81 foto’s ingeleverd, gaan we snel beginnen met bekijken en beoordelen. De muziek die tijdens het bekijken wordt gespeeld is:  Water under the brigde van Adele  Brigde over troubled water van Katie Melua  Bridges van Earthlings en  Under the bridge van The Red Hot Chilli Peppers

Tijdens het beoordelen van de foto’s is het zoals gewoonlijk doodstil. We hebben nog net de tong niet uit de mond hangen, maar er wordt heel serieus gewerkt en er is nog tijd om de eerste serie foto’s te bekijken. Dat betekent dat nu van iedereen de foto wordt besproken die als nummer 1 is ingeleverd. Het levert is sommige gevallen wat discussie op, zoals al direct bij de eerste foto: is dit een brug of een boekenkast. Het lijkt meer op het laatste, maar de maker van de foto geeft ons echt de garantie dat het een brug is.

Zo zien we meer beelden van allerlei constructies, onder allerlei weersomstandigheden. Het levert een beeld dat meer afwisseling vertoont dan ik in eerste instantie verwachtte. Calatrava was op deze avond ruimschoots vertegenwoordigd. Omdat de werkavond in Hoofddorp zich kenmerkte door schitterend weer, waren dit beslist niet de lelijkste opnemen. In tegendeel.

De grappigste opmerking kwam van Anita, bij de bespreking van haar foto nummer 3, hiernaast afgebeeld. Haar letterlijke opmerking was: “De figuur die er loopt is mijn man. Ik heb gewacht tot hij zo ver mogelijk weg was.”
Tussen de besprekingen door werden er op twee momenten, ter gelegenheid van het nieuwe jaar lekkere hapjes geserveerd, samen met een drankje. Dit alles aangeboden door de club. De hapjes waren toebereid door Marion, die zelf helaas niet aanwezig kon zijn, maar er toch voor heeft gezorgd dat een en ander op tijd aanwezig was. Hulde!

Dan even over de kwaliteit van het werk. Veel is niet synoniem met hoge kwaliteit. Er waren beslist veel foto’s, 81 is een absoluut record. Dat komt omdat iedereen weleens een brug gefotografeerd heeft en deze dus uit het archief heeft geplukt. Van Wim Alsemgeest weten we dat hij er speciaal op uitgetrokken is om, met de aanwijzingen van Anneke (vooruitblik) in het achterhoofd foto’s te maken.
Ik ben in de bevoorrechte positie de foto’s al tevoren te zien bij het samenstellen van de presentatie. En toen kreeg ik al het benauwende gevoel dat de kwaliteit van het werk me wat tegenviel. Dat werd bevestigd door de cijfertjes.

Er zijn deze keer ongelooflijk veel zessen en zevens uitgedeeld. Het cijfer 10 kwam helemaal niet voor. Daarentegen zijn er slechts twee vieren uitgedeeld. Daaraan is af te meten dat het resultaat over het geheel zeer middelmatig genoemd mag worden. Dat blijkt ook uit het gemiddelde: 6,66 punten

Hoe dan ook, het was ondanks het eenzijdige onderwerp toch een leuke avond, die zo hier en daar zelfs een educatieve opmerking van Marcel teweegbracht. Het ging deze keer over automatische instellingen van een fotocamera. Als de lichtomstandigheden slecht zijn, verhoogt de camera de ISO-waarde, met als gevolg een grote kans op toename van ruis. Om dat te voorkomen kan (niet bij alle camera’s) ingesteld worden dat de ISO-waarde een tevoren te kiezen maximum niet mag overschrijden. Het onderstreept mijn gedachten daarover: alles wat automatisch gaat, gaat automatisch fout.

Als we naar de winnende foto’s kijken zien we dat de eerste vier plaatsen door vrouwen worden ingenomen. De vijfde plaats wordt gedeeld door drie deelnemers met hetzelfde aantal punten en ook daar is een dame bij. Ik heb er geen oordeel over, maar het is wel bijzonder!

Tenslotte Deze keer geen ladderscore. Afgelopen jaar was een ‘proefjaar’. Tijdens de ALV op 31 januari zal dit onderwerp ongetwijfeld aan de orde komen en als we besluiten om ermee door te gaan, wordt de score alsnog doorgegeven. Arthur

Winnaars wedstrijd 27 december Herfstkleuren

Winnaars wedstrijd 27 december Herfstkleuren

1e plaats – Ed Hendriksen                       7,65 punten
2e plaats – Marcel Batist                           7,61 punten
3e plaats – Magda van Zeijl                      7,52 punten
4e plaats – Anneke v Ruyven                   7,48 punten
5e plaats – Magda van Zeijl                     7,43 punten

Clubverslag van donderdag 17 december 2018

Clubverslag van donderdag 17 december 2018

Marcel opent de avond en deelt mee dat er 21 deelnemers zijn, die samen 60 foto’s hebben ingeleverd. Dat klopt met ‘drie per persoon’. Toch was er iemand die vier foto’s heeft ingeleverd. Die vierde foto is gebruikt op de titeldia van deze wedstrijd. De foto is gemaakt door Wim Lagerweij.

Het onderwerp van deze avond was ‘Herfstkleuren’, een onderwerp dat toch hier en daar wat omstreden was. Het was al heel lang geleden aangekondigd, maar toch zijn er leden die weliswaar erg schoorvoetend, moesten bekennen dat ze pas afgelopen maandag een paar uurtjes op stap zijn geweest om hun foto’s te maken. Dat in tegenstelling tot mensen die er al erg vroegtijdig mee begonnen zijn. Met als gevolg dat de herfstkeuren nog niet zo sprekend tevoorschijn komen.

Certificaat ladderwedstrijd Ben van Elswijk krijgt een laddercertificaat uitgereikt, omdat hij in de ladderwedstrijd de top heeft gehaald. Tijdens de jaarvergadering zal volgens afspraak geëvalueerd worden of we verder gaan met deze wedstrijd. Dit jaar was immers een ‘testjaar’.

Dan volgt de beoordeling van het ingezonden werk in twee sessies. Eerst een keer kijken, daarna beoordelen. Tijdens het kijken blijk ik twee fouten gemaakt te hebben: een foto van Ben komt dubbel voor, dat kan gelukkig nog net voor het beoordelen hersteld worden. Bovendien blijkt dat de foto’s van Henk Meijer niet in de presentatie zijn opgenomen. Ze worden alsnog aan het eind toegevoegd. Daardoor zijn er in tegenstelling tot de mededeling aan het begin van de avond nu 22 deelnemers met 66 foto’s. Later blijkt dat er nòg een foto dubbel is de presentatie is opgenomen, daar kom ik nog op terug.
Bij het inzenden van foto’s moet de bestandsnaam de naam van de wedstrijd, de maker en een nummer bevatten

Terug naar de avond Marion leidt de avond en doet dat op heel enthousiaste wijze. Ze houdt rekening met het aantal ingezonden foto’s en als ca. één derde van de foto’s is besproken, is er een pauze voor de zeer gewenste al dan niet alcoholische versnaperingen.

Bij sommige foto’s is er een discussie over de uitsnede. Soms kan een foto in waarde stijgen als de uitsnede zorgvuldiger wordt gekozen. Saaie stukken eraf kan in sommige gevalle de foto sterk verbeteren. Het is jammer dat we dit niet ter plaatse kunnen visualiseren. Al met al zien we, zowel voor als na de pauze prachtig werk, afgewisseld met foto’s waar nog wel iets aan verbeterd kan worden. Aanwijzingen daartoe worden ruimschoots verstrekt.

Opvallend is de opmerking die ik na afloop hoorde; ‘dat veel foto’s toch wel erg saai waren’. Dat blijkt ook uit de cijfers, want die zijn deze keer wat aan de lage kant.

Mijn persoonlijke voorkeur ging deze avond naar deze foto, van Henk van Uffelen. Deze gaf mij door de eenvoud en het kleurgebruik het ultieme herfstgevoel.

De volgende wedstrijdavond Deze wordt op 17 januari gehouden. Anneke schrijft in de vooruitblik daarover:

17 januari – nieuwjaarsborrel en wedstrijd “bruggen” – onbewerkt Dit onderwerp heeft eigenlijk geen verdere uitleg nodig. Bruggen…. dat moet toch een duidelijk onderwerp zijn. Van hypermodern tot gammel en rustiek; er zijn ontzettend veel verschillende soorten bruggen. Dus toch maar een aantal tips waarmee je van ieder soort brug prachtige foto’s kan maken! 1. Laat de functie van de brug zien Het kan zijn dat je een eenvoudige verkeers- of spoorbrug wilt vastleggen. Dan is het vaak de moeite om te wachten tot er daadwerkelijk gebruik van gemaakt wordt. Op deze manier krijg je wat beweging in beeld en krijgt de brug wat meer identiteit. Zeker als je later in de avond foto’s maakt krijg je een leuk effect met een lange sluitertijd en de verlichting van de voertuigen. 2. Gebruik het lijnenspel Bij hangbruggen zie je vaak enorme stalen kabels, terwijl ouderwetse bruggen vaak weer uit prachtige bogen bestaan. Bij vrijwel iedere grote brug kan je hierdoor gemakkelijk werken met het lijnenspel. 3. Het oneindige Door een laag standpunt te kiezen kan je het laten lijken alsof de brug naar het oneindige loopt. Je moet hiervoor wel echt een grote brug kiezen en gebruik maken van een kleine brandpuntsafstand. Ga zo dicht mogelijk bij de brug staan, dan is het effect het sterkst. 4. Reflectie In veel gevallen is een brug gebouwd als oversteekpunt over het water. Hierdoor is het mogelijk om te werken met reflecties.

Ook deze foto van Ed is door mij hooggewaardeerd en daarin was ik niet de enige. Ook hier beleef je de herfst in heel pure vorm

Clubverslag van donderdag 13 december 2018

Clubverslag van donderdag 13 december 2018

Eens per jaar nodigt het bestuur van de WAFV een spreker uit die iets vertelt over fotografie. In de regel is dat een professioneel fotograaf met een bijzondere belangstelling voor een bepaalde tak van fotografie. Deze keer was dat Robert van Sluis. Hij is een veelzijdig fotograaf met een min of meer wetenschappelijke achtergrond. Hij heeft vaak een bijzondere kijk op zaken omdat hij in de reclamebranche werkzaam is geweest en vanuit dat oogpunt dingen anders ziet dan de argeloze toeschouwer. De lezing is dit jaar samen met DFG, een ’s-Gravenzandse fotoclub georganiseerd en vindt plaats in een zaal van de bibliotheek in s-Gravenzande, de plaats van samenkomst van deze fotoclub.

Waarneming en Compositie Dat is de titel van zijn lezing en hij begint met een interessante vraag: “Wat is compositie?” De zaal is wat terughoudend met antwoorden en pas na enige tijd duwen en trekken komen er wat reacties:  Ordening van de verschillende componenten  Vlakverdeling  Lijnen en vlakken  Regel van derden

Dan legt hij uit dat er steeds sprake is van drie elementen: 1. De fotograaf die een idee heeft 2. De foto zelf 3. De toeschouwer, die er iets van vindt

Vervolgens laat hij wat voorbeelden zien van foto’s die hij ‘experimenten’ noemt.  Onscherpte kan aanleiding zijn tot eigen interpretatie van de toeschouwer  Niet alles hoeft in beeld te komen; de kijker maakt de beelden zelf af  Het menselijk oog is beperkt. Sommige zaken zien we niet als ze in de ‘blinde vlek’ vallen, ander zaken zien we heel goed als ze op de ‘gele vlek’ vallen, maar dat is slechts een klein gebied van het totale zichtveld  Hij laat met een paar eenvoudige voorbeelden zien hoe we kijken en structuren zoeken en zien

Als conclusie noemt hij dat uitgangspunt voor een foto moet zijn: de noodzaak tot uitbeelden.

Dan volgt er een in mijn beleving wat hinderlijke onderbreking van het programma. DFG bestaat volgend jaar 50jaar en heeft daarom een aantal bijzondere activiteiten op het programma staan. Hiervoor is subsidie aangevraagd bij Fonds Westland. Dit fonds heeft de aanvraag gehonoreerd en Richard Verbeek (oud WAFV-lid!) overhandigt een cheque van € 1500,= aan een vertegenwoordiger van DFG.

Dan vervolgt Robert zijn verhaal door inzicht te geven in hoe wij kijken. Met voorbeelden laat hij zien dat lijnen een belangrijke rol in een foto hebben. We zijn van nature geneigd om met de ogen die lijnen te volgen.

Hij geeft uitleg over de ‘regel van derden’ en de ‘gulden snede’, waar iedere fotograaf weleens van gehoord heeft. Minder bekend is de vakverdeling van Fibonacci.

Kadreren is ook buitengewoon belangrijk. Robert geeft een aantal voorbeelden, die rechtstreeks te maken hebben met zijn verleden als reclamedesigner.

Na de pauze noemt hij een aantal elementen die van belang zijn bij het maken en dus ook bij het bekijken van fotografische afbeeldingen: balans, inhoud en kleurgebruik. Symmetrie in een foto noemt hij een ultieme vorm van balans, iets waar ik persoonlijk wat moeite mee heb. Ik houd niet van symmetrie, maar dat mijn particuliere handicap.

Bij ‘dynamische balans’ is er bewust geen symmetrie, maar door een keuze van onderwerpen kan er toch een harmonieus geheel ontstaan. Als voorbeeld geeft hij deze foto, waar de aanwezigheid van een menselijke figuur noodzakelijk is om enerzijds het donkere vlak linksboven te compenseren en anderzijds een grootte-indruk te geven.

Hij ondersteunt dat verhaal met deze tekening, waaruit blijkt dat ongelijke onderdelen toch in balans kunnen zijn.

Tenslotte geeft hij nog een zevental tips die je bij het maken van een foto in overweging zou moeten nemen: 1. Wat is de boodschap en voor wie is deze bestemd 2. Ordenen in dienst van de boodschap, kleine storingen verwijderen 3. Leid de kijker door de foto 4. Gebruik kleur om sfeer aan te brengen 5. Gebruik contrasten 6. Denk aan de plaatsing, gebruik symmetrie 7. Interactie oproepen

Al met al een buitengewoon interessante lezing van zaken die we in de grond allemaal wel weten, maar door hem duidelijk benoemd zijn. Arthur Palache