clubverslag donderdag 3-03-2016

Omdat Anneke ook nooit de beschikking had over de wedstrijdresultaten bij het schrijven van haar clubverslagen, besluit ik om eerst maar dit verslagje te schrijven en dan pas de cijfertjes in de computer in te voeren.
Vermeldenswaard is dat we een absoluut record hebben. We hebben ooit eerder een avond gehad met 67 inzendingen, maar deze keer waren het er 71. We moeten zelfs oppassen, want het computerprogramma kan maximaal honderd inzendingen kwijt. Dat lijkt ver weg, maar de trend is toch dat het aantal toeneemt.
Voor de wedstrijd ‘Uitzicht’ gaat het allemaal nog prima. Het is wel een klus om al die foto’s weer netjes op een rij te krijgen en een muziekje te vinden. Daar ben ik toch al gauw een hele ochtend mee bezig. Maar het is leuk werk, en dan is het niet erg. De muziek geeft nog altijd de meeste moeite. Dat moet redelijk neutraal zijn, mag nergens de boventoon voeren en niemand mag zich er aan ergeren. Dat laastste is lastig, want we hebben allemaal een verschillende smaak. Maar zoeken op het internet naar ‘romantische achtergrondmuziek’ levert vaak toch wel wat bruikbaars op.
Tijdens dat op z’n plaats zetten van de foto’s krijg ik al een eerste indruk. Die is deze keer duidelijk wat minder dan andere keren. Ik vind dat de kwaliteit van het werk minder is dan ik gewend ben. Dat kan ook aan mij liggen, ik heb niet zo veel met landschappen. En die zijn veel ingeleverd. Het onderwerp ‘uitzicht’ komt dan toch wat minder tot zijn recht.
Hoe dan ook, vanwege de hoeveelheid foto’s wordt besloten om de reeks maar twee maal te laten zien. Eenmaal met muziek, ter oriëntatie en daarna direct ‘voor het echie’ om de cijfers te geven zonder muziek. Dat laatste om je helemaal te kunnen concentreren op de cijfers. Het is dan ook doodstil bij het beoordelen.
Na verzamelen van de kaartjes leidt Marcel ons op vlotte wijze door de fotobespreking met nog even een herinnering over wat er over ‘uitzicht’ in de Dikke Van Dale staat.
Bij de eerste de beste foto –een vuil raam dat uitzicht geeft op een landschap- maakt Anneke de volgens mij zeer rolbevestigende opmerking dat de ramen wel eens gelapt zouden moeten worden. Maar dan gaat wel een deel van de charme van de foto verloren.
Er is nog enige discussie als bij een foto de horizon niet helemaal recht staat. Uiteindelijk komt de zaal tot de conclusie dat de beamer scheef staat, hetgeen door Marcel in alle toonaarden wordt ontkent.
Gaandeweg blijkt dat er een grijs gebied is tussen overzichtsfoto’s en foto’s met het thema ‘uitzicht’.
Enkele highlights noem ik hier, vooralsnog zonder de uitslag te kennen. Let op, het is een persoonlijke mening en die is niet bepalend.
Ik vond de achteruitkijkspiegel van Patrick heel sterk. De foto van Cock, van het uitgesneden bord met de zee als achtergrond was goed gevonden. Marjan had drie sterke foto’s, elk met
Westlandse Amateur Fotografen Vereniging
een fraaie compositie. De foto van haar raam met de gedekte tafel ervoor voldeed naar mijn smaak nog het meeste aan het thema.
De scheve beamer komt tijdens het bespreken nog een paar maal voorbij en dat geeft de nodige hilariteit.
Er zijn relatief veel panorama foto’s. Soms kan er wat van af, waardoor ze beter tot hun recht zouden komen. Andere ‘gewone’ foto’s zouden juist als panorama wat beter overkomen. En zo is er op elke foto altijd wel iets aan te merken.
Na de pauze bespreken we de foto’s verder. In verband met de tijd beperken we het bespreken van de derde foto tot slechts de vermelding van de fotograaf. Er is soms nog wel ruimte voor een paar kleine bijzonderheden.
Eindconclusie is dat het thema ‘uitzicht’ op veel verschillende manieren is geïnterpreteerd en dat is meteen ook de charme van de avond; als iedereen het thema op dezelfde manier zou uitwerken, zou het een saaie bedoening worden.
Arthur

Clubverslag van donderdag 18 februari 2016

Clubverslag van donderdag 18 februari 2016
Schrijfgerei. Hoe verzinnen ze het! Ik heb me de afgelopen veertien dagen suf gepiekerd hoe je dat op overtuigende en liefst op een verbijsterende manier in beeld kan brengen. In mijn fantasie komen er dan foto’s waar iedereen tijdens de evaluatie-avond met verbazing naar kijkt. Om er vervolgens naar adem happend fantastische cijfers voor op het beoordelings-kaartje te schrijven.
De werkelijkheid is anders. Hoewel we normaal om acht uur beginnen, zijn er nu al om half acht mensen die lopen te sjouwen met tafeltjes, verlengsnoeren en vooral draagbare studiootjes. Want die zijn er veel en ook nog in verschillende soorten. De meeste zijn vierkant en bescheiden van afmetingen. Maar er zijn er ook die wat groter zijn en een tentvormig karakter hebben. Het lijkt wel of ze uit één stuk bestaan. Uitvouwen is heel gemakkelijk; het ding springt als het ware in z’n vorm. Ze zijn zo groot dat je er gemakkelijk in kunt slapen, als het nodig is met je hele familie.
De temperatuur in onze ruimte loopt snel op. Al die personen en al die lampen maken dat ik me in de tropen waan. Ik zie dan ook naarmate de avond vordert steeds meer verhitte gezichten, mouwloze tenues en T-shirts.
Er zijn ook leden die stoïcijns blijven onder al die druk. Die hebben geen studiootje bij zich. Zelfs geen camera, Ze zijn er alleen voor de gezelligheid. Het moet de club een goed gevoel geven dat mensen louter voor de gezelligheid naar de Anjerlaan komen, maar ze zitten me wel een beetje in de weg. Ik ga geen namen noemen, maar Mark, Peter, Jan, Ger en Mariëlle hebben het, gezien hun conversatie, erg naar hun zin. Het wordt onderstreept door de nodige baco’s.
Anderen zijn intensief bezig. Ik zie iemand met chineese kwasten aan de gang. Het schijnt dat ze er in China echt mee schrijven (volgens mij kan dat alleen op muren, want voor papier lijken die kwasten me veel te groot). Maar als er mee geschreven wordt, ja dan is het schrijfgerei. Geen speld tussen te krijgen.
Er is ook iemand die voor het enorme bedrag van € 4,= een schrijfmachientje bij de kringloopwinkel heeft gekocht. Hij beleeft nu de fotoavond van zijn leven. Ik denk ook dat het een heel fotogeniek ding kan zijn en ben benieuwd naar de resulaten. Meer dan naar mijn eigen foto’s, want ik voel aankomen dat het niets gaat worden. Gelukkig zijn er meer mensen die dat gevoel hebben. “Ik heb mijn avond niet” is een hier en daar gehoorde uitdrukking.
Een ander heeft nauwelijks tijd voor een biertje en zit met een inmiddels rood aangelopen hoofd in een tentje. Het is geweldig om te zien hoe die mensen creativiteit en inspanning combineren.
De buurvrouw aan mijn tafeltje heeft ooit iets gecalligrafeerd (“toen ik een jaar of dertien was”, vertelde ze) en daar is ze nu druk mee aan de slag. Ik zie trouwens meer mensen die iets met calligrafie doen. Dat zou best wel eens iets moois kunnen worden.
Ikzelf stop er bijtijds mee. De creativiteit is opgedroogd. Gelukkig de fles nog niet… Ik heb een paar zeer merkwaardig uitziende foto’s kunnen maken. Maar of die de waardering krijgen die mij vooraf voor ogen stond waag ik te betwijfelen. We zullen het zien.
Arthur

winnaars wedstrijd vrijonderwerp donderdag 4 februari 2016

winnaars wedstrijd vrijonderwerp donderdag 4 februari 2016

 

1e plaats –  Linda Manzaneque            8,62 punten
2e plaats –  Marcel Batist                    8,31 punten
3e plaats –  Kees Olierook                  7,88 punten
4e plaats –  Ger Sauer                        7,77 punten
5e plaats –  Ger Sauer                        7,58 punten

 

 

 

Clubverslag donderdag 4 februari 2016

Clubverslag van donderdag 4 februari 2016
Met 20 deelnemers en 40 foto’s op tafel was het een ‘gemiddelde’ avond. We hebben op een avond
met ‘vrij onderwerp’ wel eens bijna 70 foto’s op tafel gehad, vandaar deze conclusie. Het werk was
evenwel in sommige gevallen van excellente kwaliteit.
Als ik van alle cijfers die gegeven zijn het gemiddelde bereken, kom ik uit op 6,98. Dat is niet extreem
hoog, maar ligt toch dicht bij de zeven. Er zijn maar liefst tien tienen uitgedeeld en 57 negens!
Daar staat tegenover dat er ook 57 maal een vijf is gegeven. Het ligt dus wat uitelkaar hier en daar.
Na de rondedans, waarbij we meestal twee keer de foto’s kunnen bekijken, zijn de cijfers toegekend
en beginnen we aan de bespreking. Marcel leidt dat en hij doet dat, zoals altijd, met veel
enthousiasme. We hebben, voor de zuivere drinktijd ingaat, tijd voor het bespreken van een tiental
foto’s. Opvallend is dat Marina prachtige platen inlevert, gemaakt met een telefoon! Het ontlokt de
voorzitter de uitspraak “Beter inzicht en eenvoudige apparatuur, dan dure spulllen en geen inzicht”.
Na de pauze vervolgen we de bespreking. Voor een aantal foto’s geldt dat ‘groter mooier zou zijn’. Ik
ben het er mee eens. Eenzelfde foto in groter formaat komt dikwels beter tot zijn recht. Vreemd,
maar het is over meerdere foto’s gezegd en zal dus wel zo zijn.
Uit de cijfers blijkt nog iets merkwaardigs. Er zijn twee foto’s die erg op elkaar lijken. Beide van een
Arend, maar van verschillende makers. Hoewel in mijn ogen de foto’s absoluut van topklasse zijn en
volkomen gelijkwaardig, is er toch één met net iets meer punten. En dat is de foto, waarbij de Arend
naar links kijkt. De andere foto, die een druppel aan zijn snavel heeft, heeft net iets minder gescoord.
Ik vraag me af hoe de uitslaag geweest zou zijn als ze beide naar links zouden hebben gekeken. Ik
denk dat het dan wel eens anders geweest zou kunnen zijn. Het heeft te maken met onze gewoonte
om een afbeelding van links naar rechts te ‘scannen’. Zo zijn we gewend zijn om te lezen. Als we in de
leesrichting eerst de ogen en dan de kop tegenkomen, geeft dat een spannender en dynamischer
beeld, daar ben ik van overtuigd.
Verder blijkt tijdens de bespreking dat het vaak om kleinigheden gaat. Een passe-partou te wit, een
vlekje linksboven of iets te krap ingekaderd. Het zijn kleinigheden die toch punten kosten. Mijn
buurman laat zich ontvallen dat al die opmerkingen ontzettend leerzaam zijn en dat hij nu gaat kijken
naar zaken die hem anders zouden ontgaan.
De voorzitter herinnert de aanwezigen er aan dat we over veertien dagen een werkavond hebben
met als onderwerp ‘schrijgerei’. Hij moedigt iedereen aan vooral te komen en zo veel mogelijk
spullen mee te nemen, zoals alles wat je onder schrijfgerei kan verstaan. Verder een draagbaar
studiootje (als je dat hebt). Hij zegt nog ook je camera, al dan niet met statief, vooral niet te
vergeten.
Tot slot
Ik verzoek de mensen die bij deze wedstrijd op de eerste vijf plaatsten geëindigd zijn hun foto’s
digitaal in te leveren ter publicatie op de website. Doe dat naar wafvfotografen@gmail.com. Ik zal ze
verzamelen en aan de webmaster versturen.
Arthur