Clubverslag van donderdag 23 juni 2016

Clubverslag van donderdag 23 juni 2016
Marcel opent de avond met een paar mededelingen:
Hij merkt dat de vakantie al begonnen is, er zijn slechts negentien aanwezigen. Dat komt
ongetwijfeld omdat het de laatste avond voor de zomerstop is. Van een aantal mensen is
bekend dat ze al met vakantie zijn. Gelukkig waren daar wel mensen bij die hun inzending voor
vertrek hadden ingeleverd. Het totaal aantal inzendingen was 62, ingeleverd door 21
deelnemers aan deze eindejaarsopdracht.
De Westlandtrofee, een wedstrijd tussen drie verschillende fotoclubs, gaat dit jaar weer plaats
vinden. Iedere club levert 12 foto’s aan, die door de twee andere clubs beoordeeld en
becommentarieerd worden.
Het viel uiteindelijk bij het bekijken van de foto’stoch allemaal wel mee. Dat was tevoren niet
bedacht, want het aantal verzuchtingen over dit onderwerp was groot, heel groot.
“Magneetschaaltjes, wat moet je dáár nu mee?” was een veel gehoorde opmerking, die
treffend in beeld was gebracht door Wim. Uiteindelijk heeft hij het schaaltje ritueel begraven
en volgens mij hoopt hij stilletjes dat er, in tegenstelling tot de lelies van Marcel, nooit iets zal
opkomen. En zeker niet jaarlijks zal terugkeren. Wat een ellende.
Maar als we dan de rest van de foto’s bekijken, valt het allemaal reuze mee. Er zit binnen de
vereniging toch meer creativiteit dan gedacht en er waren bijzonder fraaie beelden bij.
Grappig is dat sommigen onder ons geen hoge dunk van zichzelf hebben. Dat meet ik af aan de
commentaren die bij WeTransfer worden toegevoegd tijdens het opsturen van de beelden.
Meestal staat er simpelweg: “Hier mijn bijdrgae voor de komende wedstrijd” of iets dergelijks.
Maar soms laten mensen zich even gaan en komen de ware gevoelens naar boven. De
volgende commentaren zijn de moeite van het lezen waard:
1. Het duurde even, maar uiteindelijk heb ik toch “het licht” gezien. Groet, Anneke’
2. Weg met die krengen. Groeten Anita
3. Arthur, schrik niet, ik weet ‘t. Ik ben een dag te vroeg. Groeten Henk
4. Hallo de foto’s voor donderdag. Was best te doen. Groetjes Johan v Schie
5. Br… eervolle laatste plaats, Marjan
Westlandse Amateur Fotografen Vereniging
6. Ha Arthur,
Hierbij mijn bijdrage in het kader van de eindopdracht met dat vervloekte schaaltje,
boutje, moertje en ringetje. Ik heb me suf geprakkiseerd wat ik hiérmee nou aan
moest. Uiteindelijk heb ik voor deze serie gekozen en het geeft overduidelijk mijn
frustratie en hopeloosheid weer maar….. met een happy end!!!! Eigenlijk is het een
aansluitende serie, de volgorde is daarbij erg belangrijk. Ik heb ze daarom maar even
genummerd. Kijk maar hoe je het invult, als maar wel de volgorde in stand blijft.
Groet, Wim en tot morgen.’
7. Hallo Arthur,
Jij zit zeker dagelijks te gniffelen om al die geinige inzendingen (of niet)?

Succes met de voorbereiding! Een hartelijke groet, Teun’
Zo zie je maar dat het toch behoorlijk leeft bij die WAFV-leden.
Na de beoordeling, die om tijd-technische reden al bij de tweede keer bekijken van de foto’s
plaatsvond, begon de bespreking. Met 62 foto’s in de projector was het behoorlijk aanbuffelen.
De eerste twee foto’s van iedereen werden uitgebreid beproken, de derde foto van de
inzenders kwam wegens de gevorderde tijd, wat minder aan bod. Erik kweet zich op de juiste
wijze van zijn taak, het begeleiden van de bespreking.
Marion vertelde nog een spannend verhaal over hoe haar foto totstand gekomen was: tijdens
een lekkage van de waterleiding heeft ze van de nood een deugd gemaakt en het schaaltje
onder de straal geplaatst. Het leverde een prachtige actiefoto op.
Veel waardering was er voor het werk van Sandra, die drie schitterende foto’s produceerde.
Vooral haar UFO werd heel apart en creatief gevonden, maar ook de twee andere beelden
mochten er zijn.
Veel leden hebben een soort eigen stijl en ik bemerk dat bij de bespreking vaak al de maker
herkend wordt. Dat was zeker het geval bij de foto’s van Iris, die vanwege de inhoud bij velen
als ‘foto van Iris’ herkend werd. Dat gebeurde bij meer foto’s, maar in een enkel geval zit het
publiek er faliekant naast.
Interessant is het ook om de eindresultaten te analyseren. Het beoordelingsprogramma geeft
niet alleen de droge cijfers, maar rekent ook het verschil tussen de laagste en de hoogste score
uit. Dat geeft een interessant beeld. Meestal is de spreiding, het verschil tussen het laagste en
het hoogste cijfer, in de ordegrootte van 2 à 3. Soms is het slechts 1. Dat betekent dat de
beoordelingen van alle aanwezigen heel dicht bij elkaar ligt. Maar soms liggen de cijfers wel
vier punten uiteen. Dan blijkt dat dezelfde foto die van iemand een 5 krijgt, van een ander een
9 te krijgen. Dat is in deze wedstrijd zelfs drie maal voorgekomen.
Hoe dan ook, het was weer een leerzame avond en de resulaten zijn, zeker voor
ondergetekende, heel bevredigend.

Clubverslag van donderdag 9 juni 2016

Clubverslag van donderdag 9 juni 2016
Omdat dit een bijzondere avond is, het is immers de eerste keer in de geschiedenis dat we een ‘Vijf Op Een Rij-Avond’ houden, begint dit verslag niet op de avond zelf, maar een aantal dagen voorafgaand aan deze gebeurtenis.
Woensdag 1 juni
Ik lig al in bed als Mevrouw Mijn Vrouw nog achter de computer zit. Ineens roept ze dat er e-mail is en dat ’het woord’ TUSSEN is.
Dat had ze niet moeten doen. Om te beginnen ben ik niet nieuwsgierig van aard. En al helemaal niet om te weten wat ‘het woord’ is. Maar ja, toen wist ik het en dan begint het piekeren. TUSSEN, wat moet je daar nu mee? Ik heb erg onrustig geslapen die nacht. Iedere keer als ik wakker werd, en dat waren die nacht veel keren, kwam ‘het woord’ weer in mijn gedachten. Ik heb de andere ochtend meteen aan Mevrouw Mijn Vrouw doorgegeven dat ik ‘het woord’ voortaan ’s-morgens zelf wel zou bekijken en niet meer ‘s-avonds voor het slapen wilde weten.
Donderdag 2 juni
Ik blijk toch nieuwsgieriger te zijn dan ik zelf dacht, want het eerste wat ik ’s-morgens doe is de computer aanzetten om ‘het woord’ te weten te komen. DRAAIEN. Omdat ik een technische achtergrond heb komt bij mij onmiddellijk een draaibank in gedachten. Dat is een technisch stuk gereedschap om ronde werkstukken mee te maken. Het toeval wil dat ik in mijn werkplaatsje over een dergelijk instrument beschik. De verleiding is dan groot om iets met die draaibank te doen. Maar dat is fotografisch gezien niet zo interessant. Daarom verzin ik iets anders. Ik heb enige tijd geleden een variabel grijsfilter gekocht en dat nog nooit gebruikt. Dat gaat vandaag veranderen omdat ik iets wil met een hele lange sluitertijd.
Vrijdag 3 juni
PINK. Mevrouw Mijn Vrouw denkt onmiddellijk aan de kleur rose, maar ik heb daar bezwaar tegen. Pink is het Engelse woord voor rose. Het is verleidelijk om iets te fotograferen wat rose is, maar het stuit me toch tegen de borst. De Dikke Van Dale geeft als uitkomst: 1pink (de; m; meervoud: pinken)
kleinste vinger 2pink (de; m; meervoud: pinken)
jong rund van ca. een half tot anderhalf jaar
Het schijnt ook nog een vaartuig te zijn, maar die betekenins staat niet in Van Dale.
Rose staat er sowieso niet bij, dus dat zal vast niet toegestaan zijn, is mijn redenatie.
Zaterdag 4 juni
Dat is de dag van het clubuitje. Het woord is LICHTEN en ook dat heeft natuurlijk meerdere betekenissen. Omdat we de hele dag druk zijn in het Nationaal Militair Museum zal het daar moeten gebeuren. Ik denk dat er heel veel leden zijn die zich storten op de lampen van militaire voertuigen. Bij gebrek aan een beter idee doe ik dat zelf ook, maar ik ben niet overtuigd van de originaliteit van mijn opname.

Zondag 5 juni
Na een buitengewoon goede nachtrust, te danken aan de lichchamelijke en geestelijke (drank) belasting van de vorige dag, blijkt het woord LOPER de laatste barrière te zijn voor deze niet-wedstrijd. Ik ben vandaag in Zeeland en moet er het gras maaien. Ik mijmer tijdens die bezigheid over ‘het woord’ en bedenk tijdens mijn maaiwerkzaamheden dat ik wel heel erg ingespannen aan het lopen ben. Ik ben dus een loper, maar om een foto van mezelf in te leveren, dat gaat wel wat ver. Veel te ver, dat doe ik dus maar niet. Pas ’s-avonds, als ik al lang weer thuis ben, komt de inspiratie en bedenk ik wat ik ga vastleggen.
Donderdag 9 juni
De avond begint met de mededeling van Marcel dat er 20 deelnemers zijn, die met elkaar 98 foto’s hebben ingeleverd. Dat is een behoorlijk aantal en de verwachtingen zijn dan ook hooggespannen. Voor we de foto’s gaan zien gaat Marcel even in op het resizen van foto’s, omdat hem gebleken is dat dat in een aantal gevallen niet goed gegaan is.

Dan de foto’s van vijf op een rij
Deze manier van bezig zijn is door vrijwel iedereen als zeer positief ervaren. Aad Zelenberg heeft zelfs dagelijks vanuit Franrijk gebeld om het woord op te vragen; wifi-verbindingen zijn daar kennelijk nog niet zo ingeburgerd als hier in Nederland.
Hoe dan ook, de dagelijks toegestuurde woorden die ‘verbeeld’ moesten worden zijn door de deelnemers soms op heel verschillende manieren geïnterpreteerd, maar soms ook zijn vrijwel dezelfde afbeeldingen ontstaan.
De serie foto’s was per woord gerangschikt en in de presentratie gaf Marcel nauwkeurig aan wat voor woord het taalkundig gezien precies was en wat de betekenis en de synoniemen ervan waren.
De bijgevoegde fotos zijn van mijn eigen inzending, het zijn de enige die ik beschikbaar heb.

Tussen
Er was een enorme verscheidenheid aan interpretaties, te veel om hier op te noemen. Bijzonder was de interpretatie van Henk van Uffelen met twee benen in de badkuip en een bierflesje tussen zijn voeten geklemd. Gemaakt met zijn telefoon. Een heel aardige was het portret van Marcel, geklemd tussen twee delen van een encyclopedie

Draaien
Veel draaiende beweging. Twee maal een shaggie draaien, twee maal een grammofoon (zelfs met bijna dezelde uitsnede), windmolens, tolletjes, snippers rood papier in een emmer, we hebben van alles voorbij zien komen.
Conclusie is dat er veel inventiviteit is en dat er echt moeite is gedan om met iets origineels te komen.
Pink
Er wordt over Pink toch anders gedacht dan ik in mijn inleiding opmerkte. Het wordt wel degelijk als kleur beschouwd en er is ook flink gebruik van gemaakt van het weergeven van deze kleur. Hoewel dat in sommige gevallen toch naar de kleur rood neigde.
We hebben ook hier van alles voorbij zien komen. Platenhoezen van zangeres Pink, Pink Panther (Peter Sellers), heel veel bloemen en een schattig fotomodelletje in roze gekleed. Ook spreekwoorden zijn uitgebeeld (bij de pinken of beide pinken). Verder petjes van de Giro d’Italia en een fraaie opname van uitgeknipte letters met spiegelbeeld

Lichten
Hoewel het woord lichten impliceert dat er meerdere lichten zijn, is er toch een aantal deelnemers dat maar één lamp weergeeft. Vaak in het Nationaal Militair Museum opgenomen, omdat we daar nu eenmaal die zaterdag waren. Maar ook de andere betekenissen van lichten (oplichten bijvoorbeeld) komen aan bod en geven een gevarieerd beeld.
Loper
Het woord Loper tenslotte is door niet minder dan zeven deelnemers uitgebeeld met de loper van een schaakspel, hoewel in één geval een pion is weergegeven.
Maar ook een verkeersbord met wandelaars en wandelschoenen waren tussen de inzendingen aanwezig.

 

Winnaars vrij onderwerp 26 mei 2016

Winnaars vrij onderwerp 26 mei 2016

1e plaats – Marcel Batist                            7,85 punten
2e plaats – Cock Voort, van der                   7,67 punten
3e plaats – Linda Manzaneque                    7,63 punten
3e plaats – Henk van Uffelen                       7.63 punten
4e plaats – Marion van Nimwegen               7,58 punten

 

Clubverslag van donderdag 26 mei 2016

Clubverslag van donderdag 26 mei 2016
Het was een drukke avond. Het aantal deelnemers aan de wedstrijd was 21. Zij hadden allemaal twee foto’s ingeleverd, er waren dus 42 foto’s te beoordelen en te bespreken. Dat maakte de avond goed gevuld. Er waren ook nog een paar mensen die geen foto’s hadden ingeleverd, daarmee kwam het aantal bezoekers op 29.
Bij het beoordelen gaat het er soms wat ordeloos aan toe. Dat komt omdat we allemaal op een verschillend punt van de rondgang beginnen. Daardoor is er soms hier en daar wat gedrang. Maar uiteindelijk stonden alle cijfertjes op papier en kon de bespreking onder de bezielende leiding van Marcel beginnen. Dat viel nog niet eens mee, want met zoveel mensen in de zaal is het soms lastig iedereen aan het luisteren te krijgen.
Kees Olierook had pontificaal in het midden van de zaal plaatsgenomen. Hij had vandaaruit wel het beste zicht op de foto’s. Het ontloke Marcel de opmerking dat hij op een toplocatie zat.
Bespreking
Het begon met de foto van Henk van Uffelen, de opname met de graffity. Marcel houdt een kort betoog over het fotograferen van kunst en is van mening dat dat snel ontaard in fotograferen van ‘andersmans werk’. Maar het ligt er toch aan hoe je dat doet. Registreer je alleen of leg je er ook iets van jezelf in. In dit geval is een fraaie prent ontstaan met prachtige kleuren.
Bij de libelle van Wim Alsemgeest is een korte discussie over hoe je een dergelijke foto het best kunt maken. De foto zelf is erg druk en de achtergrond leidt de aandacht van het onderwerp af. Een objectief met een lang brandpunt en een behoorlijk grote diafragma-opening (klein diafragmagetal) zou hier uitkomst kunnen brengen.
Bij sommige foto’s blijkt dat ze gezien van dichtbij, dus op de tafel, mooier zijn dan voor op de bok. Maar bij andere foto’s is het juist andersom. Het ontlokt Kees Olierook de opmerking dat het belangrijk is een foto op ‘kijkafstand’ te bezien. Ik kan me nog uit de beginjaren van het televisietijdperk herinneren dat toen werd aanbevolen om op drie maal de grootte van de diagonaal van het TV-beeld te kijken. Dat is toch anders dan een foto van 30 x 40 (diagonaal is 50 cm) op een afstand van meer dan vier meter!
Ger vertelt dat hij de foto van het meisje tegen een hoge achtergond maakte als tegenprestatie voor iets met een vlog (video-blog). Het heeft hem een zeer fraaie plaat opgeleverd. Marcel noemde het een toppertje!
Mariëlle vindt paarden op haar bord beter dan paarden op een foto: “Ik heb daar niet zo veel mee”.
Pauze
Na het bespreken van tien foto’s last Marcel een korte pauze in, “Want we hebben het druk, met veel nog te bespreken foto’s”
Na de pauze
Cock maakt indruk zijn actiefoto van een zwaan in de Naaldwijkse Vaart.
De tulpenfoto van Linda wordt heel verschillend beoordeeld. Marcel vermoedde dat hier en daar wat kleur was weggedraaid en dat bleek ook zo te zijn. Wat mij betreft twee complimenten: de eerste aan Linda om dat zo te doen, de tweede aan Marcel om dat te ontdekken.
Cock heeft een nogal gemeen uitziende spin gefotografeerd met vier ogen. Hij zei dat hij er zelf van schrok toen hij de foto op het goede formaat zag!
Petra heeft een geweldige foto ingeleverd van een trein op een brug. Precies op het juiste moment gefotografeerd, met het juiste licht. Prima!
Maar zo waren er meer juweeltjes. Marcel onthulde dat zijn bijdrage met de zuilengalerij bestond uit meerdere opnamen die tot een fantastische plaat zijn gecombineerd.
Ook Kees Olierook onthulde dat zijn tafel in een ruimte met gebrandschilderde ramen uit wel vier verschillend belichte opnamen is ontstaan. Met een prachtig resultaat!
De verlichte gang van Kees van Leeuwen deed ook vermoeden dat het een HDR-opname was, maar Kees ontkende dat. Het is géén HDR-foto. Marcel vond deze heel fraai ingekaderd.
De drinkende meeuw van Johan van der Schee gaf mij in ieder geval een beeld van hoe meeuwen drinken. Ik had dat zelf nog nooit gezien. Een fraaie foto, met de scherpte op de juiste plaats.
Tot slot
Tot slot vraagt Karin of het syteem iets anders kan om wat in tijd te winnen, het is erg laat geworden voor iemand die om vijf uur is opgestaan.
Kees Olierook doet de suggestie om de foto’s zo over te tafels te verspreiden dat we van iedereen één foto kunnen besperken. Dat geeft wat ruimte en maakt voor de beoordeling niets uit, want die heeft al voor de bespreking plaatsgevonden.
Dat vindt bijval, niet alleen bij Marcel, maar bij alle aanwezigen.
Arthur Palache