Clubverslag van donderdag 27 oktober 2016

Clubverslag van donderdag 27 oktober 2016

Het was druk, gisteravond. Veel leden en ook nog een paar belangstellende introducés maakten dat de zaal goed bezet was. Overigens was dat een andere zaal dan we gewend waren, maar het was ‘goed te doen’.
Marco de Paauw nam ons in een zeer enthousiast betoog mee naar een aantal natuurgebieden. Hij woont zelf dicht bij de Biesbosch. Hij beschouwt het als zijn thuisgebied, zijn achtertuin. Dat hij er inderdaad goed de weg kent wordt gaandeweg heel duidelijk. Hij doorkruist het gebied met één van zijn drie(!) boten en blijkt de mooie pekjes op zijn duimpje te kennen. Het levert schitterende platen op met vaak heel bijzondere dieren. Vooral op vogelgebied staat Marco zijn mannetje.
Zijn werkwijze is ook heel bijzonder. Hij zegt ervan dat een foto al vaak in zijn hoofd ontstaat, ruim voor de daadwerkelijke opname plaatsvindt. Vaak doet hij er lang over om de opname te maken. Veel geduld, een schuilhut en voer voor het te fotograferen dier zijn de sleutelwoorden die zijn opnamen tot ongelooflijke afbeeldingen maken.
Als hij beschrijft dat hij vaak in een schuilhut zit, in het water, met zijn voeten in een teil om ze droog te houden en de stoelpoten in de teil om deze niet te laten drijven, dan benijd ik hem niet. In tegendeel, ik kan daar het geduld niet voor opbrengen en heb er bovendien de intense kou die hij ongetwijfeld moet lijden, niet voor over.
Zijn verhaal is leuk, zeer aangenaam om aan te horen en doorspekt met een bijzonder soort humor. Dat maakt dat de tijd voorbij vliegt en voor je het weet is de pauze aangebroken en staan we te genieten van een al dan niet alcoholische versnapering.

Na de pauze laat Marco een flink aantal foto’s zien die niet in Nederland gemaakt zijn. Ook dat blijken bijzondere prenten, die gemaakt zijn over vrijwel de gehele wereldbol. Met name de opnamen van slangen maken op mij een enorme indruk.
Tussen neus en lippen door maakt hij ons ook nog deelgenoot van bijzondere opnametechnieken. Hij gaf in zijn inleiding al aan dat hij geen geheimen heeft en zijn technieken graag openbaar maakt. Zo vertelt hij een bijzondere techniek bij opnamen met tegenlicht:
Maak een opname, maar belicht deze twee stoppen minder dan zou moeten. Maak daarna een tweede opname, maar verleg de scherpte express een stuk dichterbij. Nikon camera’s hebben hier een instelling voor, waarbij de camera zelf deze opnamen combineert tot één foto. Deze krijgt door die techniek een wat surrealistisch aanzien, heel mooi. Als ik er zo over nadenk moet dat met een camera die deze voorziening niet heeft ook lukken. Opnamen maken vanaf een statief en later in Photoshop combineren. Ik ga dat toch eens proberen.
Na zijn verhaal onthaalt de voorzitter Marco op een verdiende fles. Ik heb van zijn verhaal genoten en had de indruk dat dat niet alleen voor mij geldt.
Arthur Palache

Clubverslag van donderdag 20 oktober 2016

Clubverslag van donderdag 20 oktober 2016

Het was een bijzondere avond, gisteravond. De Westlandse Algemene Fotografen Vereniging vierde op ingetogen, maar onderhoudende wijze het feit dat ze zestig jaar bestond.
Marcel had daartoe een avondvullend programma gemaakt, dat uit een aantal blokken bestond:
1. Een ‘historisch’ blok,
2. Het meubileir van de W.A.F.V.
3. De vreemde vogels parade
4. Audiovisuele presentatie
5. De eregalerij
Deze blokken werden op aangename wijze onderbroken door hapjes en drankjes.
Blok 1, Het historisch blok Hierin werd teruggekeken op de jubileumviering van tien jaar geleden; het 50 jarig jubileum. Dat werd op 25 mei 2007 gevierd met een echte expositie, die blijkens geprojecteerde beelden, door burgemeester Sjaak van der Tak in aanwezigheid van enige gemeentelijke notabelen, werd geopend.
Iemand die scherp oplette zag dat de datum niet klopte. “Dat was het gevolg van het feit dat we heel graag in Kunsthuis 18 wilden exposeren, maar dat was voor bijna een jaar al bezet”, zo verklaarde onze voorzitter.
Aan de hand van een aantal foto’s uit die tijd maakte hij ons deelgenoot van die opening, waar gelukkig ook nog een paar mensen op voorkwamen die tot op de dag van vandaag lid zijn. Ze behoren volgens diezelfde voorzitter, tot het ‘meubilair’ van de W.A.F.V. Zij kwamen in blok 2 aan de orde.

Blok 2, Het meubilair van de W.A.F.V. Deze leden onderscheiden zich, doordat ze ten tijde van het 50-jarig jubileum lid waren en nu nog steeds lid zijn. Van diegenen die met een sterretje gemerkt zijn is het gelukt om van vrijwel elk jaar tussen toen en nu een foto te achterhalen. Met die reeks is het dus mogelijk om de progressie in de kwaliteit van fotograferen te volgen. Het leverde veel herkenbare foto’s op. Het publiek had er aardigheid in om te raden aan welke wedstrijd die foto’s hadden meegedaan en gelukkig hadden ze het vaak bij het juiste eind. Maar het kwam ook voor dat de maker riep “Heb ik die gemaakt?”. Er blijken dus mensen te zijn die hun eigen werk niet herkennen. Anita had het in mijn beleving erg vaak bij het goede eind bij het raden van de juiste wedstrijd. De foto’s werden getoond in een volgorde die bepaald werd door de lengte van het lidmaatschap. Dus eerst die van Kees van Leeuwen, als laatste die van Marcel.
*Marcel 39 jaar lid
* Ger 38 jaar lid
* Henk 30 jaar lid
* Jan 26 jaar lid
*Kees O 15 jaar lid
* Mark 15 jaar lid
*Anita 15 jaar lid
* Peter 14 jaar lid
*Aad 13 jaar lid
*Anneke 12 jaar lid
* Kees v L. 11 jaar lid *

En dan is het tijd voor een hapje en een drankje. Dan kunnen eindelijk de concumptiebonnen besteed worden die we aan het begin van de avond mochten ontvangen.
De hapjes stonden ruim voor het grijpen en er werd druk gebruik van gemaakt. Ikzelf heb me meer geconcentreerd op het drinken, maar dat zal niemand verbazen.

Blok 3, De vreemde vogels parade
Het is de laatste drie jaar gebruikelijk dat we de leden van de W.A.F.V. met hun eigen gedrag/portret confronteren tijdens de algemene ledenvergadering. We doen dat door foto’s te presenteren in een audiovisual, onder de naam “Vreemde Vogels”. En hoewel in het 60-jarig bestaan van de club de laatste drie jaar maar een gering percentage van de tijd uitmaakt, heb ik toch het gevoel dat dit een soort traditie begint te worden. Ik heb dan ook al van leden gehoord dat ze leuke foto’s hebben voor de komende serie.
In dit blok kregen we de gelegenheid alle voorgaande series nog eens te bekijken. Ik heb de indruk dat dat zeer gewaardeeerd werd, er is behoorlijk wat afgelachen.
Afspelen was nog even een dingetje, want een programma starten vanuit een PowerPoint presentatie loopt toch niet altijd zoals je dat zou willen. Maar uiteindelijk is het allemaal gelukt. Weer tijd voor een hapje en een drankje.
Na het ophalen van het drankje snel weer terug, we hebben een druk programma…

Blok 4, Audiovisuele presentaties
Marcel geeft aan dat een klein aantal leden een subgroepje heeft gevormd, dat zich bezig houdt met het maken van audiovisuals. Dat zijn (meestal korte) presentaties, waarbij beeld en geluid zo nauw met elkaar verweven zijn, dat een onlosmakelijk geheel ontstaat. Meestal prettig om naar te kijken en te luisteren. Vanavond zien we vijf van die presentaties:
Tijdens dit blok kwam Johan, de koster van de kerk en tevens uitbater van de bar, binnen met warme hapjes in de vorm van bitterballen, nasi- en bamihapjes en mini kaassouffle’s. LEKKER!

Blok 5. De eregalerij In dit blok is geprobeerd (en volgens mij is dat ook gelukt) om van alle leden één foto te presenteren. Het publiek zag dat natuurlijk weer direct als een uitdaging om te raden wie de makers waren. In heel veel gevallen lukte dat prima. Het lijkt erop dat we als leden toch een soort herkenbare stijl hebben ontwikkeld. We hebben in totaal zo’n 35 foto’s kunnen bekijken en vaak brachten ze aardige herinneringen boven. Al met al een heel leuke avond. Heel veel dank dus aan Marcel voor alle inspaningen om dit voor te bereiden en te presenteren.

Arthur Palache

Winnaars vrij onderwerp 6 oktober 2016

 

1e plaats – Ger Sauer                            7,92 punten
2e plaats – Marjan Pronk                       7,88 punten
3e plaats – Linda Manzaneque               7,83 punten
4e plaats – Johan v. Schie                     7.67 punten
5e plaats – Marjan Pronk                       7,65 punten

 

Clubverslag van donderdag 6 oktober 2016

Clubverslag van donderdag 6 oktober 2016
Niet zo druk Met slechts 35 ingeleverde foto’s en 25 aanwezigen in de zaal was het gisteravond niet zo druk als we de laatste tijd gewend zijn bij een Vrije-Oprdacht-avond. Meestal hebben we dan heel veel foto’s op tafel liggen. 35 foto’s is in dat kader bezien zelfs ‘weinig’ te noemen. Deze foto’s zijn ingeleverd door 19 leden. Je zou dan denken dat er 38 foto’s op tafel liggen. Er mogen immers twee foto’s per deelnemer ingeleverd worden. Maar een drietal deelnemers heeft slechts één foto ingeleverd, en ja dan liggen er drie ninder dan je verwacht. Kwaliteit Gelukkig heeft dat niets te maken met de kwaliteit van het werk. Marcel heeft een aantal malen geroepen dat er ‘fantastisch werk’ te zien was. En inderdaad, er zijn flink wat negens en zelfs een paar tienen uitgedeeld. Wat verder uit de cijfers bleek is dat de spreiding, dus het verschil tussen de hoogste en de laagste score, tamelijk gering was. Bij een enkeling was er een maximaal verschil van vier punten, maar in veruit de meeste gevallen was het slechts twee punten. Dat betekent in mijn ogen dat we qua beoordeling met z’n allen toch redelijk op dezelfde lijn zitten. Niet alle foto’s worden hier besproken Het heeft niet zo heel veel zin om het commentaar dat op alle foto’s is gegeven hier letterlijk weer te geven. Maar een paar highlights wil ik toch even naar voren brengen: Er was veel discussie over de eerste foto, van Petra. Met name een paar reflecties maakten de tongen flink los. De waardering voor de foto steeg nog toen Petra aangaf er niets aan te hebben nabewerkt. De foto is afgedrukt zoals deze uit de camera kwam. De foto van Henk, op het strand gemaakt, bracht in eerste instantie wat verwarring. Iemand vroeg zich zelfs af of dit vanuit een vliegtuig was gemaakt. Er wordt nog wat gesproken over iets verder croppen, maar daar zijn de menigen over verdeeld. Marcel zegt dat in dit soort situaties veel composities mogelijk zijn en vraagt zich vervolgens af of dit de beste is. Marion vertelde bij haar foto van de man die op de trap van een silo aan het schilderen was, dat ze betrapt was door een bewakingsdienst. Er mocht terplaatse niet gefotografeerd worden en ze moest haar memorycard inleveren. Gelukkig heeft haar camera twee kaarten, waarvan ze de ene gebruikt om jpeg-bestanden op te slaan en de andere voor raw-bestanden. Ze heeft de tegenwoordigheid van geest gehad om de jpg-kaart in televeren. De raw-kaart is dus bewaard gebeleven en de foto’s ook. Dat Iris inmiddels een eigen stijl hanteert is wel duidelijk geworden. Ook nu weer was haar foto herkenbaar als een ‘Iris-product’. Ik noem het creatief en eigenzinnig als je een foto met de borduurnaald bewerkt en er op die manier een extra dimensie aan geeft. Iemand had op het beoordelingskaartje geschreven: “wel een mooie foto, maar er is op geborduurd”. Dat riekt naar negetief commentaar (dat is mijn interpretatie) maar in mijn beleving is er niets mis mee. Bij deze wedstrijdavond mochten bewerkte foto’s ingeleverd worden en dat is precies wat er gebeurd is. het was bij het bespreken dan ook geen issue, het werd over het algemeen heel creatief bevonden.
De foto van Ger, die van de deur met de deurkruk, werd in eeste instantie afgedaan als: leuk, mooie diagonaal, maar ik zou deze zo nooit maken. Toen kwam er veel protest vanuit de zaal, want dit werd algemeen als topper aangemerkt.
De nijlpaardenfoto van Anneke ontlokte Ger de opmerking dat hij tekstballonnetjes miste. “Met zo’n foto kun je met teksten in tekstbalonnetjes leuke dingen doen” was zijn betoog. Marcel zei over deze opname: ”Dieren foto’s zijn vaak erg statisch, deze echter is dat beslist niet”. Anneke legde nog uit dat ze juist voor deze speelse opname heel veel geduld heeft moeten hebben. De abstracte foto van wat later een detail van een houten bankje bleek te zijn, was gemaakt door Johan van Schie. En dat was eigenlijk wel het laatste wat we verwachtten, Johan heeft meestal een heel andere sijl van fotograferen en dus was dit buitengewoon verrassend. De nachtopname van Kees Olierook kreeg veel waardering. Technisch heel knap gefortografeerd, zoals we dat van kees gewend zijn. Prachtig. De zwart-wit foto van Ger (alweer een deur) kwam heel goed over. Dat is te danken aan de afdruk op barietpapier. Dat is een techniek waarvan ik dacht dat deze al lang geleden verlaten en vergeten was, maar Ger heeft nog een firma gevonden die barietafdrukken maakt. “Duur, maar heel goed” was zijn commentaar en ik heb het extra geld er graag voor over. Bij de foto van twee (parende?) insecten van Cock maakt Erik de opmerking dat de scherpte niet optimaal is. Aad legt uit dat dat komt omdat het onderste beestje stil zit en de bovenste beweegt. Dat gaf uiteraard veel gelach vanuit het publiek. Magda zegt over de foto van de schommel van Marcel dat ze deze ‘zeer apart’ vindt. In het Nederlandse taalgebruik heeft ‘apart’ inmiddels een bijzondere betekenis gekregen. Je gebruikt het als je het zelf niet zo mooi vindt, maar de maker niet wilt beledigen. Of dat hier ook de bedoeling was kan ik niet nagaan, het is en blijft een heel bijzondere foto. De zingende man met het vreemde brilletje geeft ook vele reacties. Kees Olierook legt uit hoe en wanneer de plaat gemaakt is en daaruit blijkt dat de man inderdaad aan het zingen was. Dat gebeurde in het Archeon, hij maakte deel uit van een zangkoor. De laaatste foto van Marcel gaf ook heel wat commentaar. Men kon het niet precies plaatsen. Het bleek een boei te zijn die bij laagwater droog was komen te liggen. Alleen de boei had een felle kleur. Een boeiende plaat, die naar mijn oordeel te laag uit de beoordeling kwam. Die beoordeling staat op de volgende bladzijde en is voor mij zelf niet erg goed afgelopen. Volgende keer beter…

Arthur