Clubverslag van donderdag 1 december 2016

Clubverslag van donderdag 1 december 2016
De clubavond had wat mij betreft een tweeledig karakter. Enerzijds was het met 62 inzendingen een volle avond, anderzijds zijn er maar 25 formuliertjes ingeleverd, waardoor het toch minder druk was dan ik op grond van het aantal inzendingen verwachtte.

Het onderwerp ‘extreem’ gaf, zoals te voorspellen was, een heel breed resulaat te zien. Het is toch merkwaardig om te zien hoe de leden van de wafv ieder op hun eigen manier ‘extreem’ ervaren en in beeld brengen. Dat liep uiteen van een mummie tot een ijsberg en van een hoge hakken tot zwevende fietsers met alles wat daar tussen zat.
Gelukkig waren er ook opnamen bij die misschien niet erg extreem waren, maar wel heel veel humor vertoonden.

Gezien de uitslag heeft Ger hele hoge ogen gegooid met in beide gevallen ‘zwevende personen’. Zowel de surfer als de fietser zijn precies op het juiste moment gefotografeerd en dat werd goed gewaardeerd met een eerste én een tweede plaats bij de individuele foto’s.

Petra maakte indruk met de slang en dat was in mijn ogen niet alleen ‘extreem’, maar ook goed weergegeven. De vorm van de slang concentreert het oog op de hoofdzaak van de foto: de muis die opgegeten wordt. Ze behaalde er de derde plaats mee.

Marion wist met de  foto de juiste sfeer van de extreme weersomstandigheden goed te treffen en behaalde de vierde plaats
De blote dame van Erik maakte bijna net zo veel indruk en kwam op een verdiende vijfde plaats.

Al met al een zeer geanimeerde avond, waarbij veel gelachen is om sommige buitengewoon humorvolle commentaren tijdens de bespreking.
Arthur Palache

Clubverslag van donderdag 17 november 2016

Presentatie eigen werk.
Ik concludeer dat dit een onderwerp is dat niet breed gedragen wordt. Ik leid het af uit het geringe aantal bezoekers van deze avond: slechts 21 personen. Daarbij is ook het aantal leden dat iets presenteerde gering te noemen: slechts 6 leden hebben de moeite genomen om wat foto’s op een stick te zetten en er een verhaal bij te vertellen. Jammer, wat de verhalen die wel verteld zijn waren erg aardig en in sommige gevallen zelfs leerzaam.
Ik moet daarbij ootmoedig het hoofd buigen, want ik had zelf ook niets meegenomen. Ik heb wel een week lang gewerkt aan een audiovisual over een bos in de buurt van mijn zomerresidentie in Zeeland. Ik heb er zelfs een nieuwe koptelefoon met microfoon voor gekocht omdat de oude het na jaren van inspreken van Vreemde Vogels totaal versleten was. Maar op het laatst had ik toch de indruk dat de beelden niet aan de kwaliteitsstandaard van de avond zouden voldoen en heb ik afgezien van inzending. Achteraf is dat jammer, het had best gekund. Ik bewaar het wel tot een volgende gelegenheid.
Gelukkig had een zestal leden wel ingezonden en na de opening van Marcel, waarin hij het geringe aantal aanmeldingen nog eens onderstreepte, konden de presentaties beginnen.

1. Om 20:15 uur beet Erik het spits af met een aantal foto’s van een reis naar Frankrijk, alwaar een goede vriend van hem getrouwd is. Hij had beelden bij zich van interessante gebouwen en situaties die hij op zijn reis tegen kwam en vertelde er enthousiast over.

2. Om half negen was Henk van Uffelen aan de beurt. De start van de serie liep niet geheel vlekkeloos. Henk had geprobeerd om een audiovisual te maken met M.Objects, een programma dat speciaal daarvoor bedoeld is. Maar dat liep toch niet naar zijn tevredenheid en hij heeft tot laat in de nacht nog gewerkt en de zaak omgezet in een hem meer vertrouwd programma: Movie Maker van Microsoft (gratis te downloaden). Vergezeld van een lekker muziekje kregen we prachtige herfstbeelden te zien, die vaak in de nabije omgeving gemaakt waren. Jammer genoeg ging een ingesproken tekst aan het begin en einde van de serie om duistere reden verloren.

3. Anneke vertoonde een korte maar krachtige serie beelden van een urbexlocatie in Duitsland, die zij in de afgelopen fotovakatie met Marcel en Kees Olieroook geschoten had. Mooie beelden die de grootsheid van de locatie goed duidelijk maakten.

4. Marcel had een PowerPoint presentatie gemaakt , getiteld: In de voetsporen van Marco de Paauw. Dat was de spreker die ons op 27 oktober onthaalde op schitterende natuuropnamen. Marcel wilde aantonen dat met eenvoudige middelen en in de naaste omgeving net zulke fraaie beelden te maken zijn als Marco ons voorschotelde. Zonder een full frame Nikon (body € 7.000,=) en zonder telelens van € 12.000,= is hij daar ruimschoots in geslaagd. Bij de meeste opnamen vertelde hij hoe de foto tot stand gekomen was. Diafragma en sluitertijd hield hij in de meeste gevallen niet geheim. Ook de locatie waar de foto’s geschoten waren werden meegedeeld. Wat dat betreft heeft Marcel weinig geheimen. Alle opnamen waren in Nederland gemaakt. Daaruit blijkt dat we het hier best getroffen hebben en niet per se ver hoeven te reizen om mooie opnamen te maken. Met die wetenschap
gingen we pas om half tien een drankje gebruiken…

5. Na de pauze verraste Johan van Schie ons met een bijzondere serie van verschillende en in sommige gevallen zelfs van zeldzame vogels. We kennen Johan natuurlijk allemaal van zijn overigens zeer gewaardeerde modelfotografie. Maar dat hij ook vogels als model gebruikte was voor velen toch een verrassing. Als tipje van de sluier deelde hij mee dat hij een 150-500 mm zoomlens gebruikt en een éénbeen-statief. Heel bijzonder! Bovendien waren alle vogels in Nederland gefotografeerd en de serie oogstte dan ook een geweldige waardering.

6. Tenslotte mocht Ger als hekkensluiter dienen met een serie buitengewoon kleurrijke foto’s uit Zuid Afrika, waar hij meermalen geweest is. Het ging bijna uitsluitend over strandhuisjes, maar dan in volle, rijke en meestal primaire kleuren. Geweldig om te zien en leuk om te horen dat de bevolking totaal geen moeite had met de fotograferende witte man.
Al met al een bijzondere avond, als was het maar door de verassingen en onverwachte beelden die het in sommige gevallen opleverde.

Arthur

Winnaars onderwerp Delft 3 November 2016

1e plaats – Marcel Batist                            7,74 punten
2e plaats – Marcel Batist                            7,58 punten
3e plaats – Teun van Dijk                            7,47 punten
4e plaats – Kees Olierook                          7.42 punten
5e plaats – henk van Uffelen                       7,37 punten

 

Clubverslag van donderdag 3 november 2016

Inleiding Ik voel aankomen dat dit een lang verhaal wordt, dus ik zal het indelen in blokjes. Dat leest misschien iets gemakkelijker.
Voor mijzelf begint de avond altijd vroeg. Enerzijds heeft dat te maken met het verkrijgen van een parkeerplaatsje, want dat is er sinds de komst van de bridge-spelers niet gemakkelijker op geworden. Anderzijds heeft mijn vroege komst ook te maken met het klaarzetten van hulpmiddelen zoals de computer, de beamer aansluiten en het geluid verzorgen en testen. Nadeel van vroeg komen is dat de zaalopstelling ook nog veranderd moet worden. Het staat in veruit de meeste gevallen niet zoals wij dat willen hebben. Gisteren waren tafels en stoelen ingedeeld voor een vergadering. Dat zou voor ons goed geweest zijn voor een vrije opdracht, de foto’s zouden zo op tafel gelegd kunnen worden. Maar nu was een theateropstelling gewenst. En als we een vrije opdracht hebben worden we weer geconfronteerd met een theateropstelling. Zo zijn we dus eigenlijk altijd bezig met tafels en stoelen verplaatsen.
Projectie Maar om 20:00 uur precies kon Marcel de opening verrichten. Hij was verrast door het relatief hoge aantal inzendingen. 17 Leden hebben aan deze wedstrijd meegedaan en in totaal 51 foto’s ingeleverd. Dat is een mooi resultaat en dat getuigt van enthousiasme voor dit soort avonden. Aan de foto’s te zien heeft het weer ook goed meegewerkt en ja, dan is het aangenaam om met elkaar de resultaten te bekijken.
Bij het projecteren worden -in volkomen willekeurige volgorde- eerst alle nummers één geprojecteerd. Dan, eveneeens in willekeurige volgorde de nummers twee en tot slot de laatste foto’s van alle deelnemers. Reden is dat als er veel foto’s zijn, de nummers drie van iedereen niet uitgebreid besproken kunnen worden. Dan moeten ze natuurlijk wel bij elkaar staan. De onderlinge volgorde binnen de drie blokken wordt niet door mij, maar door een computerprogramma bepaald. En eens bepaald, wordt dat goed vastgelegd en niet meer veranderd.
Dat maakt dat er goed nagedacht moet worden over de volgorde waarin iedereen de foto’s geprojecteerd wil hebben. Die volgorde moet in de naam van de foto’s terugkomen en op een enkele inzending na is dat altijd het geval. Als iemand niet in de naamgeving de volgorde aangeeft, is de alfabetisch-lexicografische volgorde bepalend.
Dat betekent dat de inzender moet beslissen. Zet hij/zij de beste opname op één, of bewaar je die voor nummer drie? Een moeilijk dilemma. Ik constateer dat beide methoden in gebruik zijn. De één geeft de (in zijn of haar ogen) beste opname nummer één, een ander zet die opname juist op nummer drie. Ikzelf ben geneigd de beste opname tot nummer drie te bestempelen, met het risico dat de bespreking dan wel eens summier kan zijn of geheel achterwege kan blijven.
Tijdens die eerste projectie speelt er altijd een muziekje op de achtergond. Het streven is om de muziek te laten eindigen op het moment dat ook de foto’s op zijn. Dat maakt dat de muziekkeuze meer bepaald wordt door de tijdsduur dan door andere zaken. Het is en blijft uiteindelijk toch een persoonlijke smaak en je kunt het nooit iedereen naar de zin maken.
Tijdens de beoordeling, als maximale aandacht gewenst is, is er geen muziek. Je kunt je dan maximaal concentreren op het toekennnen van de cijfers. Dat moet vlug, want een foto blijft maar zeven seconden staan. Ik denk dat we met die zeven seconden een goede tijd hebben, niemand klaagt over te snel of te langzaam.
Gisteravond zijn er in totaal 20 beoordelingsformuliertjes ingevuld, dat was dus ook het aantal bezoekers. Niet zo heel druk, maar laten we maar zeggen dat de ‘harde kern’ aanwezig was.
De bespreking Marcel trapt af met het bespreken van het eerste blok, dus van iedereen de nummer één. Er zijn heel bijzondere opnamen bij. Dat loopt uiteen van een simpele registratie van een onderwerp, tot een min of meer kunstzinnige benadering. Iedere foto heeft zijn eigen charme, maar wordt niet door iedereen op dezelfde wijze gewaardeerd. Vaak komen er opmerkingen in de zin van “Als dat hoekje er niet op gestaan had, was dat zeker een verbetering” of “Als de foto iets gecropt was zou dat het geheel ten goede komen”. Het zijn in veel gevallen leermomenten voor de maker en dat is precies de bedoeling.
Het laaste blok Dat kon vanwege de tijd niet meer op de gebruikelijke wijze besproken worden. Marcel koos ervoor om, als iemand er beboefte aan had, de opmerking gewoon te laten maken. Of het tijdwinst opgeleverd heeft is niet meer na te gaan. Het leverde in een flink aantal gevallen wel een behoorlijke en ook interessante discussie op.
Conclusie Het was in mijn beleving een levendige en zeer leerzame avond, met mooi en minder mooi fotowerk. In de bijlage zie je de resulaten, geordend op volgorde van resultaat (de ranking).
Arthur Palache