Winnaars onderwerp Delft 3 November 2016

1e plaats – Marcel Batist                            7,74 punten
2e plaats – Marcel Batist                            7,58 punten
3e plaats – Teun van Dijk                            7,47 punten
4e plaats – Kees Olierook                          7.42 punten
5e plaats – henk van Uffelen                       7,37 punten

 

Clubverslag van donderdag 3 november 2016

Inleiding Ik voel aankomen dat dit een lang verhaal wordt, dus ik zal het indelen in blokjes. Dat leest misschien iets gemakkelijker.
Voor mijzelf begint de avond altijd vroeg. Enerzijds heeft dat te maken met het verkrijgen van een parkeerplaatsje, want dat is er sinds de komst van de bridge-spelers niet gemakkelijker op geworden. Anderzijds heeft mijn vroege komst ook te maken met het klaarzetten van hulpmiddelen zoals de computer, de beamer aansluiten en het geluid verzorgen en testen. Nadeel van vroeg komen is dat de zaalopstelling ook nog veranderd moet worden. Het staat in veruit de meeste gevallen niet zoals wij dat willen hebben. Gisteren waren tafels en stoelen ingedeeld voor een vergadering. Dat zou voor ons goed geweest zijn voor een vrije opdracht, de foto’s zouden zo op tafel gelegd kunnen worden. Maar nu was een theateropstelling gewenst. En als we een vrije opdracht hebben worden we weer geconfronteerd met een theateropstelling. Zo zijn we dus eigenlijk altijd bezig met tafels en stoelen verplaatsen.
Projectie Maar om 20:00 uur precies kon Marcel de opening verrichten. Hij was verrast door het relatief hoge aantal inzendingen. 17 Leden hebben aan deze wedstrijd meegedaan en in totaal 51 foto’s ingeleverd. Dat is een mooi resultaat en dat getuigt van enthousiasme voor dit soort avonden. Aan de foto’s te zien heeft het weer ook goed meegewerkt en ja, dan is het aangenaam om met elkaar de resultaten te bekijken.
Bij het projecteren worden -in volkomen willekeurige volgorde- eerst alle nummers één geprojecteerd. Dan, eveneeens in willekeurige volgorde de nummers twee en tot slot de laatste foto’s van alle deelnemers. Reden is dat als er veel foto’s zijn, de nummers drie van iedereen niet uitgebreid besproken kunnen worden. Dan moeten ze natuurlijk wel bij elkaar staan. De onderlinge volgorde binnen de drie blokken wordt niet door mij, maar door een computerprogramma bepaald. En eens bepaald, wordt dat goed vastgelegd en niet meer veranderd.
Dat maakt dat er goed nagedacht moet worden over de volgorde waarin iedereen de foto’s geprojecteerd wil hebben. Die volgorde moet in de naam van de foto’s terugkomen en op een enkele inzending na is dat altijd het geval. Als iemand niet in de naamgeving de volgorde aangeeft, is de alfabetisch-lexicografische volgorde bepalend.
Dat betekent dat de inzender moet beslissen. Zet hij/zij de beste opname op één, of bewaar je die voor nummer drie? Een moeilijk dilemma. Ik constateer dat beide methoden in gebruik zijn. De één geeft de (in zijn of haar ogen) beste opname nummer één, een ander zet die opname juist op nummer drie. Ikzelf ben geneigd de beste opname tot nummer drie te bestempelen, met het risico dat de bespreking dan wel eens summier kan zijn of geheel achterwege kan blijven.
Tijdens die eerste projectie speelt er altijd een muziekje op de achtergond. Het streven is om de muziek te laten eindigen op het moment dat ook de foto’s op zijn. Dat maakt dat de muziekkeuze meer bepaald wordt door de tijdsduur dan door andere zaken. Het is en blijft uiteindelijk toch een persoonlijke smaak en je kunt het nooit iedereen naar de zin maken.
Tijdens de beoordeling, als maximale aandacht gewenst is, is er geen muziek. Je kunt je dan maximaal concentreren op het toekennnen van de cijfers. Dat moet vlug, want een foto blijft maar zeven seconden staan. Ik denk dat we met die zeven seconden een goede tijd hebben, niemand klaagt over te snel of te langzaam.
Gisteravond zijn er in totaal 20 beoordelingsformuliertjes ingevuld, dat was dus ook het aantal bezoekers. Niet zo heel druk, maar laten we maar zeggen dat de ‘harde kern’ aanwezig was.
De bespreking Marcel trapt af met het bespreken van het eerste blok, dus van iedereen de nummer één. Er zijn heel bijzondere opnamen bij. Dat loopt uiteen van een simpele registratie van een onderwerp, tot een min of meer kunstzinnige benadering. Iedere foto heeft zijn eigen charme, maar wordt niet door iedereen op dezelfde wijze gewaardeerd. Vaak komen er opmerkingen in de zin van “Als dat hoekje er niet op gestaan had, was dat zeker een verbetering” of “Als de foto iets gecropt was zou dat het geheel ten goede komen”. Het zijn in veel gevallen leermomenten voor de maker en dat is precies de bedoeling.
Het laaste blok Dat kon vanwege de tijd niet meer op de gebruikelijke wijze besproken worden. Marcel koos ervoor om, als iemand er beboefte aan had, de opmerking gewoon te laten maken. Of het tijdwinst opgeleverd heeft is niet meer na te gaan. Het leverde in een flink aantal gevallen wel een behoorlijke en ook interessante discussie op.
Conclusie Het was in mijn beleving een levendige en zeer leerzame avond, met mooi en minder mooi fotowerk. In de bijlage zie je de resulaten, geordend op volgorde van resultaat (de ranking).
Arthur Palache

Clubverslag van donderdag 27 oktober 2016

Clubverslag van donderdag 27 oktober 2016

Het was druk, gisteravond. Veel leden en ook nog een paar belangstellende introducés maakten dat de zaal goed bezet was. Overigens was dat een andere zaal dan we gewend waren, maar het was ‘goed te doen’.
Marco de Paauw nam ons in een zeer enthousiast betoog mee naar een aantal natuurgebieden. Hij woont zelf dicht bij de Biesbosch. Hij beschouwt het als zijn thuisgebied, zijn achtertuin. Dat hij er inderdaad goed de weg kent wordt gaandeweg heel duidelijk. Hij doorkruist het gebied met één van zijn drie(!) boten en blijkt de mooie pekjes op zijn duimpje te kennen. Het levert schitterende platen op met vaak heel bijzondere dieren. Vooral op vogelgebied staat Marco zijn mannetje.
Zijn werkwijze is ook heel bijzonder. Hij zegt ervan dat een foto al vaak in zijn hoofd ontstaat, ruim voor de daadwerkelijke opname plaatsvindt. Vaak doet hij er lang over om de opname te maken. Veel geduld, een schuilhut en voer voor het te fotograferen dier zijn de sleutelwoorden die zijn opnamen tot ongelooflijke afbeeldingen maken.
Als hij beschrijft dat hij vaak in een schuilhut zit, in het water, met zijn voeten in een teil om ze droog te houden en de stoelpoten in de teil om deze niet te laten drijven, dan benijd ik hem niet. In tegendeel, ik kan daar het geduld niet voor opbrengen en heb er bovendien de intense kou die hij ongetwijfeld moet lijden, niet voor over.
Zijn verhaal is leuk, zeer aangenaam om aan te horen en doorspekt met een bijzonder soort humor. Dat maakt dat de tijd voorbij vliegt en voor je het weet is de pauze aangebroken en staan we te genieten van een al dan niet alcoholische versnapering.

Na de pauze laat Marco een flink aantal foto’s zien die niet in Nederland gemaakt zijn. Ook dat blijken bijzondere prenten, die gemaakt zijn over vrijwel de gehele wereldbol. Met name de opnamen van slangen maken op mij een enorme indruk.
Tussen neus en lippen door maakt hij ons ook nog deelgenoot van bijzondere opnametechnieken. Hij gaf in zijn inleiding al aan dat hij geen geheimen heeft en zijn technieken graag openbaar maakt. Zo vertelt hij een bijzondere techniek bij opnamen met tegenlicht:
Maak een opname, maar belicht deze twee stoppen minder dan zou moeten. Maak daarna een tweede opname, maar verleg de scherpte express een stuk dichterbij. Nikon camera’s hebben hier een instelling voor, waarbij de camera zelf deze opnamen combineert tot één foto. Deze krijgt door die techniek een wat surrealistisch aanzien, heel mooi. Als ik er zo over nadenk moet dat met een camera die deze voorziening niet heeft ook lukken. Opnamen maken vanaf een statief en later in Photoshop combineren. Ik ga dat toch eens proberen.
Na zijn verhaal onthaalt de voorzitter Marco op een verdiende fles. Ik heb van zijn verhaal genoten en had de indruk dat dat niet alleen voor mij geldt.
Arthur Palache

Clubverslag van donderdag 20 oktober 2016

Clubverslag van donderdag 20 oktober 2016

Het was een bijzondere avond, gisteravond. De Westlandse Algemene Fotografen Vereniging vierde op ingetogen, maar onderhoudende wijze het feit dat ze zestig jaar bestond.
Marcel had daartoe een avondvullend programma gemaakt, dat uit een aantal blokken bestond:
1. Een ‘historisch’ blok,
2. Het meubileir van de W.A.F.V.
3. De vreemde vogels parade
4. Audiovisuele presentatie
5. De eregalerij
Deze blokken werden op aangename wijze onderbroken door hapjes en drankjes.
Blok 1, Het historisch blok Hierin werd teruggekeken op de jubileumviering van tien jaar geleden; het 50 jarig jubileum. Dat werd op 25 mei 2007 gevierd met een echte expositie, die blijkens geprojecteerde beelden, door burgemeester Sjaak van der Tak in aanwezigheid van enige gemeentelijke notabelen, werd geopend.
Iemand die scherp oplette zag dat de datum niet klopte. “Dat was het gevolg van het feit dat we heel graag in Kunsthuis 18 wilden exposeren, maar dat was voor bijna een jaar al bezet”, zo verklaarde onze voorzitter.
Aan de hand van een aantal foto’s uit die tijd maakte hij ons deelgenoot van die opening, waar gelukkig ook nog een paar mensen op voorkwamen die tot op de dag van vandaag lid zijn. Ze behoren volgens diezelfde voorzitter, tot het ‘meubilair’ van de W.A.F.V. Zij kwamen in blok 2 aan de orde.

Blok 2, Het meubilair van de W.A.F.V. Deze leden onderscheiden zich, doordat ze ten tijde van het 50-jarig jubileum lid waren en nu nog steeds lid zijn. Van diegenen die met een sterretje gemerkt zijn is het gelukt om van vrijwel elk jaar tussen toen en nu een foto te achterhalen. Met die reeks is het dus mogelijk om de progressie in de kwaliteit van fotograferen te volgen. Het leverde veel herkenbare foto’s op. Het publiek had er aardigheid in om te raden aan welke wedstrijd die foto’s hadden meegedaan en gelukkig hadden ze het vaak bij het juiste eind. Maar het kwam ook voor dat de maker riep “Heb ik die gemaakt?”. Er blijken dus mensen te zijn die hun eigen werk niet herkennen. Anita had het in mijn beleving erg vaak bij het goede eind bij het raden van de juiste wedstrijd. De foto’s werden getoond in een volgorde die bepaald werd door de lengte van het lidmaatschap. Dus eerst die van Kees van Leeuwen, als laatste die van Marcel.
*Marcel 39 jaar lid
* Ger 38 jaar lid
* Henk 30 jaar lid
* Jan 26 jaar lid
*Kees O 15 jaar lid
* Mark 15 jaar lid
*Anita 15 jaar lid
* Peter 14 jaar lid
*Aad 13 jaar lid
*Anneke 12 jaar lid
* Kees v L. 11 jaar lid *

En dan is het tijd voor een hapje en een drankje. Dan kunnen eindelijk de concumptiebonnen besteed worden die we aan het begin van de avond mochten ontvangen.
De hapjes stonden ruim voor het grijpen en er werd druk gebruik van gemaakt. Ikzelf heb me meer geconcentreerd op het drinken, maar dat zal niemand verbazen.

Blok 3, De vreemde vogels parade
Het is de laatste drie jaar gebruikelijk dat we de leden van de W.A.F.V. met hun eigen gedrag/portret confronteren tijdens de algemene ledenvergadering. We doen dat door foto’s te presenteren in een audiovisual, onder de naam “Vreemde Vogels”. En hoewel in het 60-jarig bestaan van de club de laatste drie jaar maar een gering percentage van de tijd uitmaakt, heb ik toch het gevoel dat dit een soort traditie begint te worden. Ik heb dan ook al van leden gehoord dat ze leuke foto’s hebben voor de komende serie.
In dit blok kregen we de gelegenheid alle voorgaande series nog eens te bekijken. Ik heb de indruk dat dat zeer gewaardeeerd werd, er is behoorlijk wat afgelachen.
Afspelen was nog even een dingetje, want een programma starten vanuit een PowerPoint presentatie loopt toch niet altijd zoals je dat zou willen. Maar uiteindelijk is het allemaal gelukt. Weer tijd voor een hapje en een drankje.
Na het ophalen van het drankje snel weer terug, we hebben een druk programma…

Blok 4, Audiovisuele presentaties
Marcel geeft aan dat een klein aantal leden een subgroepje heeft gevormd, dat zich bezig houdt met het maken van audiovisuals. Dat zijn (meestal korte) presentaties, waarbij beeld en geluid zo nauw met elkaar verweven zijn, dat een onlosmakelijk geheel ontstaat. Meestal prettig om naar te kijken en te luisteren. Vanavond zien we vijf van die presentaties:
Tijdens dit blok kwam Johan, de koster van de kerk en tevens uitbater van de bar, binnen met warme hapjes in de vorm van bitterballen, nasi- en bamihapjes en mini kaassouffle’s. LEKKER!

Blok 5. De eregalerij In dit blok is geprobeerd (en volgens mij is dat ook gelukt) om van alle leden één foto te presenteren. Het publiek zag dat natuurlijk weer direct als een uitdaging om te raden wie de makers waren. In heel veel gevallen lukte dat prima. Het lijkt erop dat we als leden toch een soort herkenbare stijl hebben ontwikkeld. We hebben in totaal zo’n 35 foto’s kunnen bekijken en vaak brachten ze aardige herinneringen boven. Al met al een heel leuke avond. Heel veel dank dus aan Marcel voor alle inspaningen om dit voor te bereiden en te presenteren.

Arthur Palache