Clubverslag van donderdag 9 februari 2017

Clubverslag van donderdag 9 februari 2017

Met 42 foto’s op tafel, ingeleverd door 21 deelnemers was het een drukke avond. Marcel, onze voortreffelijke spreekstalmeester, memoreerde nog even dat als je twee foto’s bij je hebt, er dan één aan de ene zijde van de zaal zou moeten liggen en de andere foto aan de overkant. Dit om de diversiteit een beetje te waarborgen en om er voor te zorgen dat als de bespreektijd wat kort is, er tenminste één foto de aandacht krijgt die deze verdient.

Met zo’n hoeveelheid foto’s op tafel was ‘de tijd nuttig besteden’ de boodschap. De beoordelingskaartjes zijn snel verdeeld en in optocht lopen we langs de fotogalerij. Er ligt geweldig werk op tafel. Zo’n vrij onderwerp geeft de gelegenheid om echt je mooiste foto’s mee te brengen, zonder dat er de dwang van een onderwerp achter zit. Dat is aan het resultaat te merken, er zijn hele fraaie prenten bij.

We spreken af de beoordeling iets sneller te doen, dan kunnen alle foto’s bij de bespreking aan de beurt komen. Om vijf voor half negen bespreken we de eerste foto.

Dan volgen per foto, al naar gelang de weergave opmerkingen als:  Iets croppen zou beter geweest zijn  Niet geheel scherp, jammer  Heel fraaie prent, maar…  Mooie lijnen, heel gracieus.  Van afstand mooier dan op tafel  Schuwe vogel, mooi weegegeven  Andere passe partout zou beter gweest zijn  Mooi, door eenheid van kleur  Iets meer doortekening zou beter gewest zijn  Strakke architectuurfoto, maar wel druk  Op tafel mooier dan op de bok  …  …

Bij sommige foto’s is het onduidelijk wat de stand moet zijn. Er is zelfs een foto bij die in alle vier de standen (de foto wordt steeds 90 graden gedraaid) een aanvaardbaar beeld oplevert. Dat is toch heel bijzonder.

In mijn omgeving proberen we te raden wie de foto gemaakt heeft. Een flink aantal leden heeft inmiddels een soort ‘handtekening’ en dat geeft in veel gevallen een herkenbare maker. Vreugde als het goed geraden is, of een opmeking “ja, dat kan ook” als dat niet zo is.

Al met al weer een fantastische avond, die rond half elf door Marcel werd afgesloten.

Tot slot het verzoek aan leden die in de uislag de plaatsen 1 t/m 5 innemen: graag de foto opsturen naar mij, dan kan ik deze qua grootte aanpassen en aan Johan van Schie doorgeven voor publicatie op de website. Arthur

Clubverslag van donderdag 25 januari 2017

Clubverslag van donderdag 25 januari 2017

Het is de tweede donderdag in het nieuwe jaar waarop de WAFV bijelkaar komt en dat is de dag dat de jaarvergadering wordt gehouden.

Marcel opent de vergadering om20:05 uur en begeleidt ons aan de hand van een PowerPointpresentatie door de agenda. In de bijgevoegde notulen kunt u het verloop van de vergadering bezien.

Na de pauze (die, afgemeten aan de grootte van mijn dorst, erg lang op zich heeft laten wachten) kunnen we de presentatie ‘Vreemde Vogels 2016’ aanschouwen. Dit jaar is er zelfs een bonus in de vorm van een Youtube filmpje. Het gaat over een bijzondere manier van het maken van twee portretfoto’s met behulp van een Rube Goldberg machine1. Gezien de reacties uit de zaal worden beide goed gewaardeerd.

Dan is het tijd voor het aanschouwen van meegebracht werk.

Kees Olierook laat een aantal foto’s uit China zien. Allemaal mooi van compositie en prachtig van kleur. Zoals we dat van Kees gewend zijn.

Ger laat een zestigtal (!) foto’s de revue passeren. Het tempo is dus hoog, maar dat geldt ook voor de kwaliteit van de foto’s. Met name de belichting is prachtig, Ger heeft veel gebruik gemaakt van ochtend- en avondlicht en hij oogst veel waardering voor zijn uitzonderlijke werk. Uiteindelijk moeten de foto’s een plek krijgen in een audiovisual die de titel ‘Mechanisch Westland’mee zal krijgen.
Tenslotte toont Marcel het werk van de zes leden die Amsterdam Light. Deze zes leden zijn (in alfabetische volgorde) Anneke, Ben, Cock, Kees VL, Marcel en Teun. Zij hebben allemaal een zestal foto’s bij Marcel ingeleverd. Van deze 36 foto’s heeft Marcel een PowerPoint-presentatie gemaakt. Daarin valt op dat er grote overeenkomsten zijn (een object dat door iedereen is gefotografeerd), maar ook grote verschillen. Anneke roept verschillende keren: “Dit heb ik helemaal niet gezien”.

Al met al een WAFV-waardige avond die pas ver na 11 uur was afgelopen.
Arthur

winnaars “verval”12 januari 2017

Winnaars “verval” donderdag 12-1-2017

1e plaats – Johan v. Schie                               7,30 punten
1e plaats – Ger Sauer                                     7,30 punten
3e plaats – Arthur L Palache                           7,26 punten
4e plaats – Marcel Batist                                7.22 punten
4e plaats – Anneke van Ruyven                       7.22 punten
6e plaats – Marjan Pronk                                7,17 punten

 

Clubverslag van donderdag 12 januari 2017

Clubverslag van donderdag 12 januari 2017

De wedstrijd was door het bestuur ‘Verval’ genoemd. Dat was bij mij een begrip dat me niet heel erg aansprak. Maar gelukkig was er in de vooruitblik van Anneke een aanwijzing te vinden:

Er zijn een paar definities voor het woord verval.  Verslechtering of achteruitgang bijv. het huis is in verval geraakt of lichamelijk verval.  Het verval is het absolute hoogteverschil tussen twee willekeurige punten van een watergang, bijvoorbeeld bij een sluis, een stuw of een watermolen.

Bij het woord verval zullen de meesten denken aan oude leegstaande gebouwen, zoals fabrieken en boerderijen. Maar niet iedereen is in de gelegenheid om naar Oost-Duitsland of België te gaan. Maar overal zijn plekken met sporen die iets vertellen over het verleden. Als je zo’n foto maakt, is de kans groot dat deze emoties oproept. Je fantasie wordt geprikkeld. De foto laat je een door jou bedacht verhaal vertellen. Maar denk ook aan lichamelijk verval (een oud persoon met een stok) en ook in het Westland zijn veel watergangen te vinden met hoogteverschillen.

Deze tekst ging zelfs vergezeld van een paar fotootjes, die de betekenis van het woord verval nog onderstreepten.

Het is, waarschijnlijk mede door deze aanwijzingen, een ‘ruïneuze’ avond geworden. Het ene na het andere vervallen gebouw kwam voorbij. Dat liep uiteen van een vervallen boederijtje tot een verlaten aardewerkfabriek en alles wat er tussen zat. Terwijl ‘verval’ toch ook betrekking heeft op het het hoogteverschil van water. Daarvan hebben we relatief maar weinig foto’s van gezien.

De meeste foto’s waren registraties, feitelijke weergaven van onderwerpen. In mijn beleving kwam daar maar weinig fotografisch talent aan te pas. Want uiteindelijk is het toch de bedoeling dat we foto’s maken met een ‘wauw’-effect. Foto’s waar je mond ademhappend van open valt. En die hebben we maar weinig gezien. Een gunstige uitzondering vormde de dinerende oude mensen van Johan van Schie, waaarvan hij opmerkte dat de foto was gemaakt tijdens het Kerstdiner op zijn werk. Ook de verweerde stickers op de zeecontainer van Ger behoorde in mijn beleving tot de top-platen van de avond.

Al met al hebben we 69 foto’s ingeleverd, een groot aantal. Deze zijn beoordeeld door in totaal 24 personen.

Tijdens de beoordeling krijgt, zoals gebruikelijk, de maker de gelegenheid nog iets van zijn of haar werk te vertellen. In veel gevallen geeft dat een andere kijk op de foto. Soms, omdat er bijzondere omstandigheden zijn of omdat de foto op een bijzondere plaats is gemaakt. En dan komt bij vaak de gedachte op “als ik dat eerder geweten had, had ik een andere waardering gegeven”. Dat overdenkend is het dus maar goed dat we niet alles weten en in volkomen onschuldigheid de beoordeling geven. Want uiteindelijk gaat het om het resulaat.

Overigens is dat beoordelen niet voor iedereen even gemakkelijk. Om te beginnen de cijfers. We mogen als laagste cijfer een vier toekennen en als hoogste een tien. Dat betekent een spreiding (verschil tussen hoogste en laagste cijfer) van zes punten.

Marcel heeft zich weer voortreffelijk gekweten van zijn taak als spreekstalmeester. Met de nodige humor en takt zijn foto’s besproken. Na twaaf besprekingen was er gelegenheid voor een drankje, dit keer door de vereniging betaald. HULDE!. Na 24 besprekingen bleek dat we al over de helft van de tijd zaten en is door Marcel de tactiek iets aangepast, Niet meer elke foto bespreken, maar ‘roepen als je er wat van vindt’. Of dat tot een versnelling geleid heeft is nog maar de vraag, maar feit is dat we er rond elf uur doorheen waren. We kijken terug op een niet zo erg afwisselende, maar toch een heel leuke avond, waarbij flink gelachen is. Soms om de foto, soms om het commentaar.

Donderdag 26 januari houden we de jaarvergadering. Tevens is er die avond nog gelegenheid om EigenWerk te laten zien en zal de 2016-editie van Vreemde Vogelds de revue passeren.

Arthur