W A F V

Clubverslag van donderdag 6 september 2018

De wedstrijd van deze avond stond aangekondigd als “mensen in zwart-wit”. Dat is geen alledaags onderwerp. De mens in het algemeen komt als onderwerp niet zo vaak voor. Alle reden dus om er een keer extra aandacht aan te besteden.

Anneke schreef er in de vooruitblik het volgende over: 6 september – wedstrijd “mensen in zwart-wit” – onbewerkt Voor sommige leden (Ger) is deze wedstrijd op het lijf geschreven. Het mogen portretten zijn, maar ook mensen op straat. Zolang mensen maar het hoofdthema is. Wellicht denk je dat je bij zwart-wit fotografie het beste direct je camera op de monochroom stand kunt zetten. Dit is echter geen handige keuze, want dan kiest de camera in je foto’s voor een standaard zwart-wit omzetting. Je kunt betere resultaten bereiken door zelf de zwart-wit omzetting achteraf in bijvoorbeeld Lightroom of Photoshop uit te voeren. Fotografeer daarom in kleur.

Dat deze wedstrijd Ger op het lijf geschreven is, is achteraf in zekere zin een voorspelling geweest, kijk maar eens naar de uitslag van deze avond. Hieruit blijkt dat Anneke de leden goed kent!

Er waren voor dese avond 25 deelnemers, die gezamenlijk 71 foto’s hebben ingeleverd. Twee deelnemers hebben slechts één foto ingeleverd, vandaar dat we niet op 3×25=75 foto’s uitkomen.

Marcel opent de avond iets voor achten met de mededeling dat de expositie ‘vogels’ in de hal is opgehangen. Alle foto’s zijn glasloos in de frames gezet, dat kijkt toch prettiger. Karin merkt op dat er zogenaamd ‘artglas’ verkrijgbaar is. Daarmee kunnen hinderlijke reflecties worden voorkomen, maar het kost wel ca. € 100, = per m2.

Vervolgens krijgt Linda, in het kader van de ladderwedstrijd, een certificaat uitgereikt. Na de laatste wedstrijd (Sport) heeft ze de top van de ladder bereikt. Gefeliciteerd dus.

Dan wordt er een bestuursbesluit bekend gemaakt: in het vervolg zullen de wedstrijdavonden geleid worden door afwisselende bestuursleden en niet meer steeds door de voorzitter. Vandaag is Anneke aan zet en zij doet dat met verve. Voor we echter aan het bekijken en beoordelen beginnen, krijgt Kees van Leeuwen het woord. Hij vestigt onze aandacht op een bijzondere website, met de URL 1X.com. Deze fotosite geeft op zeer gestructureerde wijze een aantal foto’s weer. De rubieksindeling maakt het gemakkelijk om op onderwerp te zoeken. Het zijn vaak spectaculaire foto’s, het aankijken meer dan waard.

Dan is het tijd om onze eigen inzendingen te bekijken. Op muziek van Ed Sheeran worden de beelden vertoond. Ook tijdens het beoordelen is de muziek zacht waar te nemen. Dan volgt de bespreking.

Anneke houdt de tijd goed in de gaten. Met 71 te bespreken foto’s is dat hard nodig. We bespreken de eerste 25 foto’s zoals we dat gewend zijn. Daarna neemt het tempo toe en wordt direct de maker bekend gemaakt. Er is nog wel tijd voor op- of aanmerkingen, maar minder dan bij de volledige bespreking. Het komt de zuivere drinktijd ten goede, want halfelf zijn we er doorheen.

Wat me opgevallen is (en dat wordt ondersteund door de cijfers die gegeven zijn) dat er flink wat onscherpe opnamen zijn ingeleverd. Ook kreeg ik de indruk, maar dat kan persoonlijk zijn, dat er minder hard aan de opnamen is gewerkt. Het waren vaak familieplaatjes of zomaar wat snapshots. Dat soort opnamen wordt door de toegekende cijfers onmiddellijk afgestraft.

Uit de statistieken blijkt dat maar liefst 12 maal een vier is gegeven en 145 keer een vijf.

Er staat tegenover dat er ook negen tienen zijn uitgedeeld. Het gemiddelde van alle gegeven cijfers is echter 6,67, en dat is redelijk laag.

Bij de vorige wedstrijd (Sport) was de maximale spreiding vier punten en dat vond ik nogal hoog. Maar nu is het nog erger; de maximale spreiding (het verschil tussen de hoogste en de laagste waardering voor een foto) is nu zelfs vijf punten. Dezelfde foto heeft van een beoordelaar een vijf gekregen, terwijl diezelfde foto van een andere beoordelaar een tien kreeg. Wellicht tijd om eens een half uurtje te besteden aan het beoordelen van beelden?

Bij het bespreken kwam gelukkig een aantal verbeterpunten aan de orde. Verbeteringen die in de meeste gevallen op eenvoudige wijze met Photoshop of Lightroom te realiseren zijn. Helaas moeten we constateren dat niet iedereen de benodigde vaardigheid heeft. Toch is dat vaak een kwestie van even vragen aan iemand die dat wel kan. Levend bewijs is Ed, die met de Lightroom-aanwijzingen van de cursus van Marion schitterend werk heeft ingeleverd.

Met die vaardigheid is het bijvoorbeeld mogelijk om de vaak drukke achtergronden wat rustiger te maken door plaatselijk wat onscherpte aan te brengen of vignettering toe te passen.

De volgende keer, 20 september, wordt de evaluatie van het Clubuitje gehouden. Ik zelf kan er wegens een korte vakantie niet bij zijn, maar Marcel zal er nog nader over berichten.

Arthur

Clubverslag van donderdag 23 augustus 2018

Het was weer even wennen. Na een zomerstop van 56 dagen moest ik echt even op gang komen. Een verrassing was dat er weer het nodige werk is verricht aan de locatie: een nieuwe vloer in de grote hal, een verlaagd plafond boven de bar. Je kunt zeggen wat je wilt, maar er wordt wel onderhoud gepleegd in de Anjerlaan en het ziet er steeds weer beter uit.
Zoals gebruikelijk is de eerste avond na de zomervakantie een ‘losse’ avond, zonder wedstrijd. De vooraankondiging zei er het volgende over: “Traditiegetrouw beginnen we onze eerste avond met vakantieverhalen en foto’s. Dit mag een album zijn, maar een digitale serie is meer dan welkom. Deze serie hoeft niet op vakantie gemaakt te zijn. Alle series zijn welkom. Gewoon meenemen op een USB-stick. We zullen dit grotendeels vóór de pauze invullen. Ná de pauze besteden we eerst aandacht aan onze foto-ochtend in de “Poel-zone. Marcel wil hier wel weer een mooie presentatie van maken. Stuur maximaal 8 foto’s via WeTransfer naar marcel@marcelbatist.nl liefst in het formaat lange zijde 2000 pixels. Kortom, deze eerste avond wordt gewoon een relaxte, gezellige avond (zoals altijd)”.

Marcel opent de avond iets later dan gepland, omdat ik de clublaptop niet bij me had. Het was geen wedstrijdavond, dus ging ik ervanuit dat Marcel, die de presentatie van het eigen werk en de Poelzone voor zijn rekening nam, zijn eigen laptop zou gebruiken. Dat was niet zo, dus moest ik even naar huis om onze clublaptop op te helen. Even na achten konden we echt beginnen.

Marcel opent de avond met een woord van welkom en toont zich verbaast over de opkomst, de zaal is goed gevuld.

Henk van Uffelen start de presentatie eigen werk met een aantal beelden uit Dordrecht. Bijzonder is dat alle beelden (en het waren er veel) gemaakt zijn met een GoPro-achtig cameraatje van minder dan € 100,=. De beelden zijn (extreem) groothoekig, zoals altijd met dit soort camera’s en muntten uit in scherpte en belichting.

Ben van Elswijk vervolgt met een serie fraaie beelden die elkaar smaakvol opvolgen. De beelden werden ook ondersteund met muziek. Op de vraag hoe en waarmee hij dat gemaakt had was het antwoordt: Met Lightroom. Als je Lightroom start zie je rechtsboven een aantal keuzemogelijkheden, waaronder ook Presentatie.

Hiermee is het mogelijk van een aantal beelden een presentatie te maken waarbij de beelden netjes in elkaar overvloeien. Hoe dat in zijn werk gaat is te lezen in de cursus Lightroom van Gratiscursus.be. Klik op DEZE link om dat te doen en uitleg te krijgen over de module Presentatie van Lightroom. Ben had er een fraaie serie mee gemaakt, die de moeite van het aanzien meer dan waard was.

Kees Olierook had een aantal vakantiebeelden meegenomen. Hij was met zijn familie naar een vakantiehuis in Duitsland geweest en gaf met de beelden een overzicht. De foto’s van Kees waren, zoals we dat van hem gewend zijn, schitterend van scherpte en belichting.

Thomas, een Poolse meneer die bij ons een kijkje kwam nemen, toonde een aantal beelden. Hij heeft kennelijk belangstelling voor een lidmaatschap. Ik begreep uit zijn woorden dat hij al elf jaar in Nederland is, maar communicatie met hem gaat nog niet erg soepel. Hij gaat komende donderdag wel mee met de werkavond.

Tenslotte liet Marcel een serie opnamen van vlinders zien, die op verschillende locaties gemaakt waren. Zijn eigen tuin nam daarin een belangrijke plaats in. Hij vertelde erbij dat de keuze van diafragma en sluitertijd cruciaal zijn, enerzijds om voldoende scherptediepte te krijgen en anderzijds om beweging te bevriezen. Een indrukwekkende serie, die veel bewondering oogstte.

Na de pauze werden de resultaten van het Poelzone-experiment getoond. Hoewel er meer mensen aan deelgenomen hebben, waren er slechts acht personen die resultaten hebben ingeleverd: Anneke, Ben, Ed, Kees Olierook, Karin, Sylvia en Marcel. De bedoeling was dat iedere deelnemer acht opnamen zou inzenden, maar soms was dat wat minder, soms wat meer. Er is niet moeilijk over gedaan en het geheel leverde een fraaie serie beelden op, die evenwel niet uitsluitend de natuur betroffen. Ik denk aan de geleurde (nep)tulpen van Anneke, de steiger van Ed en de reflecties in het water van Marcel.

Arthur