Clubverslag van donderdag 8 maart 2018

Clubverslag van donderdag 8 maart 2018

Torens en masten, dat was het onderwerp van gisteravond. Een kennelijk zeer gewild onderwerp, want er waren maar liefst 79 inzendingen. Dat is in mijn beleving een absoluut record. De foto’s werden door 27 deelnemers ingebracht.

Het begint voor mij wat benauwd te worden, want het programma dat ik gebruik om de resultaten te verwerken, kan maximaal 100 foto’s verwerken. We hebben dus nog wel wat speling maar veel is het niet meer.

Marcel opende deze avond met het uitreiken van het tweede laddercertificaat. Marjan Pronk was deze keer de gelukkige. Een mooi resultaat.

Marcel vroeg ook nog even de aandacht voor de uitwisselingsbijeenkomst met de Amateur Fotografen Vereniging Vlaardingen (AFVV). Wij gaan daar op dinsdag 27 maart naar toe. Het is de bedoeling dat we deze vereniging laten zien wat wij als Westlandse Amateur Fotografen Vereniging in de mars hebben. En dus de vraag van Marcel: Wie gaat er mee en ben je bereid om iets van je eigen werk te laten zien en er iets over te vertellen. Aanmelden bij Marcel.

En dan begint de avond, zoals gebruikelijk met eerst een vertoning van alle foto’s met een muziekje erachter. Direct daarna gaan we, in alle stilte dus zonder muziek, het werk beoordelen. Je kunt dan een speld horen vallen. Iedereen is ingespannen bezig, want hoewel we de foto’s voor de tweede keer zien, is het met een standtijd per foto van slechts zeven seconden, toch opletten en alert blijven. Voor je het weet heb je een foto gemist en dat haal je nooit meer in.

Om maar meteen met de statistiek te beginnen, Hiernaast staan de telresultaten.

Er is dit keer zesmaal het cijfer 4 uitgedeeld, en dat is toch bijzonder te noemen.

Tweemaal cijfer tien is op zich niet vreemd. Wel dat dezelfde foto die een tien van iemand kreeg, van iemand anders een vijf als beoordeling kreeg. En ja, dat levert een spreiding (verschil tussen de hoogste en laagste waardering voor één foto) van vijf punten op. Gelukkig zijn er ook foto’s waarbij de cijfers wat dichter bij elkaar liggen, met een gemiddelde spreiding van bijna drie punten.

De bespreking van de afzonderlijke foto’s liep gisteravond niet zo soepel als we gewend zijn. Door het hoge aantal is er toch wat ‘haast’ en dat komt de rust van de avond niet te goede.

Bij veel foto’s werd de term ‘registratie’ gebruikt. In die gevallen was de foto wat minder ‘kunstzinnig’ maar, zoals de term al aanduidt, een droge weergave van een toren of een mast. Daarbij blijkt ook nog eens dat er hier en daar wat vrij werd geïnterpreteerd en dat bijvoorbeeld palen ook als masten werden gepresenteerd.

Voor de derde foto van alle inzendingen werd afgesproken dat we slechts de naam van de auteur opnoemen en dat deze er zelf iets van mag zeggen. Mede daardoor konden we rond halfelf de avond afsluiten.

De vijf beste foto’s zijn op de volgende pagina’s afgedrukt.

Arthur Palache

Clubverslag donderdag 22 februari 2018

Clubverslag donderdag 22 februari 2018

Beste leden hierbij anders als anders het clubverslag van gisteren.
Arthur had zich afgemeld wegens ziekte. Arthur van harte beterschap toegewenst.
Eindelijk na een jaar van zwoegen, vroeg uit de veren, laat naar bed wind, regen en sneeuw trotserend het eindresultaat van het natuurproject van 12 maanden.
Het resultaat mocht er zijn 22 projecten door 15 inzenders waarvan 6 leden echt elke maand een foto hebben kunnen maken. De leden die dit tot een goed einde hebben weten te brengen zijn: Iris, Cock, Kees O, Teun, Wim en Marcel zelfs met twee series. Tsja zoals Marcel zelf al aangaf “ ik heb de tijd aan mijzelf”.
Marcel beet de spits af met een mooie serie over de Banken in ’s-Gravenzande. De NAP peilstok liep als een bijna rode draad door de serie heen. Mooie uitgelichte rietbanken in combinatie met de waterpartij die je per maand zag slinken. Erg fraai.
Ed was naar de Bonnen geweest op de grens van ’s-Gravenzande en Hoek van Holland. Marcel gaf nog even een toelichting wat er met de Bonnen gaat gebeuren. Ed zette een mooie afwisselende serie neer. Sfeervolle plaatjes afgewisseld met vogels en met wel een hele mooie foto van een Lepelaar. Ook is er een fraai belichte bunker uit WOII te zien. Een mooie momentopname van een Zwaan. Ook de foto van de mistige zonsopkomst bleef mij bij. Chapeau Ed.
Joke had een serie over het duingebied van Dunea en de Zandmotor. De opening van haar presentatie was er een van het ebgedeelte . Resulterend met mooie kuilen gevuld met water en zandribbels geschoten vanuit een mooi perspectief. De foto met de rode kite op het strand liggend sprak tot de verbeelding. De Argusmast kon ook niet ontbreken. Dat Joke een mooie combinatie wist te maken van een goed glas wijn en het schieten van een foto met een ondergaande zon in het glas sprak bij iedereen tot de verbeelding. Een mooie afsluiter met sneeuw op het strand. Goed gedaan Joke.
Marion had een thuiswedstrijd een ieniemienie oerwoud op de Dortlaan op de grens van Naaldwijk en Monster inclusief een vissteiger. De jaargetijden kwamen zeer goed tot zijn recht. Prachtige foto’s van knotwilgen. Toch wel heel knap om op een landje zo groot als een postzegel zoiets neer te zetten. We weten dat Marion met minimalisme zeer goed overweg kan dus missie geslaagd.
Karin had de Plas van alle Winden toebedeeld gekregen. Marcel vroeg aan Karin wil je nog wat toelichten. Karin ik citeer “wel lastig om op een plek te blijven”. Ik moet zegen het is een mooie afwisselende serie geworden. Een prachtige mistfoto. Een zeer mooi geportretteerd Roodborstje. Dan weer een mooie zonsondergang. The house on the hill in de schemer. Karin laat een hoop creativiteit zien.
Kees Olierook had gekozen voor Ockenburch waar hij mooie jeugdherinneringen aan koestert. Kees weet er ook altijd iets moois over te vertellen. In gedachten zag ik Kees in zijn jeugd met korte broek rondhuppelen door het bos. Mooie gefotografeerde bruggen kwamen voorbij. Een mooie foto van een Kauw in een boomstronk. Landgoed Ockenburgh in de sneeuw deed het ook goed. Kees is dit
jaar druk bezig geweest met stitchen van foto’s. De foto van de Koekoeksbloem was hier een fraai voorbeeld van.
De beurt was aan Teun. Het Kraaiennest in De Lier had hij gekozen. Mooie rijen met bomen fraai neergezet op de gevoelige plaat. Teun had er veel werk van gemaakt. De juiste foto op het goede moment. Het licht op de dubbele bomenrij was prachtig. Goed gekozen Teun. Ook mooie diagonale lijnen in de foto’s. Een fraai kunstwerk op de plaat gezet. De boom met Aalscholvers deed buitenlands aan Prachtig.
Ben was naar het Staelduinsebos geweest mooie takken vanaf onderen gefotografeerd. Een boomwortel met mos die deed denken aan een Olifantenpoot. Een mooi Roodborstje en een prachtige Fazant. Ben zou Ben niet zijn als er ook een foto die wat met waterdruppels te maken had. Een tulp met waterdruppels deed het goed.
Cock had het Prinsenbos als project. Hij had hier al eerder mooie foto’s van laten zien. De besneeuwde speeltuin met felle kleurtjes deed het goed. Een prachtige foto van baltsende Futen. Marco de Pauw had er jaloers op geweest. Een mooie dichtbij opname van een bijenkorf. Een macro van een Libelle en een bijzondere opname van een vleermuis in de schemer. Al met al een mooie serie.
De Dikshoorn in Hoek van Holland was fraai neergezet door Johan. Mooie afwisselende foto’s met voornamelijk duinlandschappen. Dit kan je wel aan Johan overlaten.
En toen was Iris aan de beurt. Wij hebben van Iris al heel wat creatieve werken voorbij zien komen. Iris had het Nieuwlandsepark en dijk tot haar beschikking echter Iris had aan een boom genoeg en heeft deze iedere keer met een gebreide pop versierd waarbij met bepaalde attributen gebeurtenissen werden uitgebeeld. I am on Holiday bracht hilariteit in de zaal. Iris altijd weer knap dat je de dingen heel anders ziet als een ander. Hier onderscheid je jezelf in.
De Zeven Gaten door de ogen van Wim. Ook Wim was bang dat hij tekort zou schieten vanwege het feit dat de Zeven gaten niet echt toegankelijk zijn. Foto’s maken vanaf het fietspad langs de waterberging en aan de kant van de Zwethburg daarmee houdt het wel op. De serie startte met een overzichtsfoto met glad water waar een mooie spiegeling van de wolkenpartij was waar te nemen. Een foto van moeder Gans die het fietspad oversteekt met een tekst “mijn eerste verkeersles deed het goed. Wim had een foto met een drietal Zwaluwen op een tak gemaakt deze heeft hij moeten croppen want de opnames met de telelens waren niet goed genoeg. Er was genoeg scherpte om de foto croppen. Wim was voor dag en dauw opgestaan om Stieren in de mist met een opkomende zon te fotograferen een hoog Frans Lantink gehalte.
Henk is een jaar te gast geweest bij de waterberging bij de Lange Kruisweg in Maasdijk. Een moeilijk gebied zegt Henk die normaal gesproken vaak op het uitgestrekte strand en duinen van Hoek van Holland is te vinden. Veel huizen en glastuinbouw. Henk had zich daarom gefocust op de vogels zoals een wegvliegende reiger. Mooie HDR opnames van het kleine gebiedje.
De beurt was aan Anneke met als thema het Hofpark in Wateringen. Mooie opnames van Treurwilgen, De Hofboerderij met een fraaie buxushaag. Een mooi verhaal was een opname gemaakt van een jong gezinnetje tijdens Waterpop die de krant heeft gehaald. De herfstfoto met kleuren deed mij denken aan de indian summer.
De Lierhout in De Lier door de ogen van Marian. Een bijzondere foto van afgekapte bomen die als speelobject moeten dienen zijn mooi op de plaat gezet. Een mooie foto van een Distel komt voorbij en een mooie foto van takjes in het kroost doen het goed.
Marcel is aan de beurt met zijn 2e serie ditmaal is Slag Beukel aan de beurt waarbij de foto van januari wel fake lijkt. Er komt namelijk een zwemmer getooid in zwembroek het water uit en loopt zo een verbaasde Marcel voorbij brrrr die moet het koud hebben gehad. Een mooie opname van sneeuw op het strand, een scheermes op het zand vanuit een laag perspectief gemaakt zo ook de Mantelmeeuw met een begroeid takje wier in zijn snavel. Een prachtige opname van een visser die in zijn waadpak in zee staat met een dreigende regenbui die Marcel niet voor kon blijven. Het leven van een fotograaf gaat nu eenmaal niet over rozen.
Marion sluit af met een serie van 12 overvloeifoto’s van de Knotwilgen aan de Dortlaan die vanaf hetzelfde standpunt zijn gemaakt. Heel bijzonder om de jaargetijden zo te zien.

Al met al een geslaagde avond waar veel werk verzet is door de fotografen.

Fijn weekend,

Erik

Winnaars van donderdag 8 februari 2018 vrij onderwerp

1e plaats – Johan v. Schie                             8,28 punten
2e plaats – Marcel Batist                                7,92 punten
3e plaats – Marion v Nimwegen                   7.71 punten
4e plaats – Cock v/d Voort                              7,67 punten
5e plaats – Anneke v Ruyven                         7,63 punten
5e plaats – Wim Alsemgeest                        7,63 punten

 

 

 

Clubverslag van donderdag 8 februari 2018 vrij onderwerp

Clubverslag van donderdag 8 februari 2018

Met 25 personen in de zaal was het een zeer redelijk bezette avond. Bijzonder was dat we twee nieuwe gezichten zagen. Wim Lagerweij was er een van. Hij was al eerder gesignaleerd tijdens de algemene ledenvergadering. Inez (achternaam nog niet bekend) was er voor het eerst en heeft meteen een aardige partij mee geblazen door, daartoe uitgenodigd door de voorzitter, haar commentaar op fotowerk te uiten.

De tafels lagen weer vol met fotowerk en na een aarzelend begin kwam iedereen toch op gang om rond te lopen en het werk kritisch te bezien en te beoordelen. Het is altijd een beetje duwen en trekken om een goede positie te krijgen. Om drukte te vermijden zijn er ook leden die achteraan beginnen en dan dus ‘tegen de draad in’ lopen, maar over het algemeen geeft dat geen onoverkomelijke problemen.

Als de kaartjes ingeleverd zijn begint de bespreking. Een extra lampje voor de belichting van het te bespreken werk maakt dat iedereen de foto’s goed kan zien.

Een voor een worden de foto’s op de bok gezet en beurtelings krijgen we de gelegenheid om er iets van te zeggen. Voor de zoveelste keer valt het verschil op tussen bekijken ‘op tafel’ en ‘op de bok’. Soms is de foto op de tafel indrukwekkender, in andere gevallen komt deze op de bok beter tot zijn recht. Hoe dan ook, ik constateer dat de gemiddelde waarden van de cijfers met de tijd verandert

Feit blijft dat we in de meeste gevallen elkaars werk wel weten te waarderen. Bij de bespreking komt het praktisch niet voor dat we werk ‘de grond in boren’. Wel is de uitdrukking ‘een mooie foto’ vaak gehoord. Mijn eigen hoogste score was voor het vogeltje van Johan. Dat was een uitblinker in scherpte en compositie en daar was men het, gezien de uitslag van de wedstrijd, gemiddeld zeer mee eens. Toch was het verschil tussen de hoogste en de laagste waardering voor deze foto vier punten.

Na negen foto’s hielden we een korte pauze. Na de pauze nam Arthur even het woord om het eerste laddercertificaat uit te reiken. Dat was, het zal geen verwondering opwekken, bestemd voor Marcel. Vanaf dit moment kan iedereen aan zijn score werken door vooral mee te doen. Steeds wordt de gemiddelde ladderscore verhoogd met het gemiddelde van de laatst gehouden wedstrijd. Uiteindelijk heb je een keer de hoogste waarde en ben je ladderwinnaar.

Vanaf nu zullen we, iedere keer bij een wedstrijd, een laddercertificaat toekennen en de ladderresultaten publiceren. Bij sommige foto’s kwam weer de vraag oprijzen of een foto van een kunstwerk zelf ook als kunstwerk gezien moet worden. Enige terughoudendheid blijft daarbij geboden