Clubverslag van donderdag 16 november

Clubverslag van donderdag 16 november

Op deze dag heeft een aantal leden een werkavond in Rotterdam gehouden. Alle leden waren via de vooruitblik van Anneke uitgenodigd. Daarin stond: 16 november – evaluatie werkavond buiten We zijn met een aantal leden naar Rotterdam geweest. Prachtig weer met een supermooie zonsondergang. Mooi blauw uurtje. Van sommigen hebben we al een klein voorproefje gekregen. Stuur allemaal vijf foto’s naar Marcel, dan maakt hij er weer een mooie show van.

Dat is allemaal gebeurd. Tien Rotterdam-gangers hebben materiaal ingeleverd. Achteraf hadden dat best wel meer foto’s mogen zijn, want met die 50 foto’s kunnen we geen hele avond vullen. Dat had Marcel tevoren goed ingeschat en daarom had hij nog een verrassing in petto voor na de pauze.

Maar eerst de evaluatie van Rotterdam.

Qua publiek hadden we in totaal 20 mensen in de zaal. Dat is niet heel veel, maar gezien het aantal mensen dat naar Rotterdam is gegaan, viel het toch nog mee.

In zijn openingswoord zegt Marcel dat er meer aanwezigen zijn dan deelnemers, terwijl onderstaand plaatje als openingsshot wordt gebruikt, Daarmee heeft hij stiekem een zesde opname aan zijn bijdrage van vijf foto’s toegevoegd, zo geeft hij zelf toe.
Naar aanleiding van deze foto vraagt Ed hoe het kan dat hem bij thuiskomst bleek dat er heel veel ruis in zijn opnamen zat. Marcel legt uit dat dit veroorzaakt wordt door de instelling van de ISOwaarde. Als deze op ‘automatisch’ staat zal de camera, gezien de slechte verlichtingsomstandigheden, deze ISO-waarde sterk verhogen. Dat betekent dat er weliswaar minder licht nodig is om te fotograferen, maar dat daardoor ruis in de opnamen sterk toeneemt. Dat onderstreept twee stellingen die ik al veel langer uitdraag: 1. De som van alle ellende is constant en maximaal, met andere woorden: als je het een verbetert, verslechtert er iets anders. 2. Alles wat automatisch gaat, gaat automatisch fout. Het is dus beter om alles zelf in de hand te houden en zo weinig mogelijk dingen op ‘automatisch’ in te stellen.

De inzenders worden alfabetisch-lexicografisch gepresenteerd en het begint met Anneke. Zij heeft zich geconcentreerd op architectuurfotografie en dat is goed gelukt. Bijzonder is de foto die vanonder een brug is gemaakt. Deze vertoont mooi licht, maar is in zwart-wit ook heel mooi. De foto die uitzicht biedt op de Maas is als HDR-opname gemaakt. Omdat in de tijd tussen de twee opnamen een bootje verder gevaren is, staan er ni twee bootjes op: heel bijzonder.

Ben presenteert een opname van de ‘AIDA prima’, een schitterend gekleurd verlicht cruiseschip. Verder een aantal gezichten over de Maas, de een wat spannender dan de ander, maar over het geheel de moeite van het aanzien meer dan waard.

Erik start met een heel fraaie compositie van de Erasmusbrug, maar vanuit een bijzonder standpunt. Marcel zegt hierover dat dit standpunt ook bij andere fotografen nog een aantal keren zal terugkomen. Voorlopig blijft deze foto heel bijzonder, vooral omdat de opname met een telefoon is gemaakt! De opname van de korenaren valt een beetje uit de toon, omdat deze overal gemaakt zou kunnen zijn. De foto is gemaakt van een plantenpot tegenover Tattoo Bob, gevestigd op Katendrecht. Van de voetgangersbrug heeft hij een mooie overzichtsfoto, waarvan Marcel zegt dat hij het enorme tegengewicht van het scharnierende brugdeel helemaal niet gezien heeft. Terwijl het zo groot is dat je het toch eigenlijk niet over het hoofd kan zien.

Ger is er vanavond zelf niet bij, hij is even op vakantie. Maar zijn werk is er wel en munt weer uit in kwaliteit. Hin is steeds weer in staat om ons te verbazen met zijn visie, lijnenspel en vooral ook de manier waarop hij het licht in zijn opnamen weet te vangen.

Henk van Uffelen verrast ons met een aantal prachtige foto’s, die goed belicht zijn en mooie verzadigde kleuren hebben. De actiefoto van Patrick heeft een komisch element door de schaduw van Patrick, die ook staat te fotograferen.
Er is even discussie over de gebouwen rechts op de foto: wel of niet. Persoonlijk denk ik: wel weergeven. Het geeft op deze manier een fraai evenwicht in het beeld op.

Karin heeft weer een iets andere kijk op Rotterdam. Ze vindt de foto’s prachtig, hetgeen zich op de foto zelf uit: Niet alleen deze, maar ook het andere werk wordt goed gewaardeerd. Rechttrekken van een foto is nog een dingetje, dat kan in sommige opnamen beter.

Magda begint met de bijzondere verlichtingsarmaturen die de Erasmusbrug ’s-avonds verlichten. Het leverde een leuk lijnenspel op. Haar ‘fietsenfoto’ komt erg druk over, maar geeft wel een treffend beeld van Rotterdam. Haar laatste foto lijkt een beetje op de telefoonfoto van Erik, maar heeft toch een iets ander standpunt.

Ed wordt per ongeluk aangeduid als Mariëlle. Dat komt door zijn e-mailadres (edenmariel@…)
Ik kon het niet nalaten om zijn tweede foto even door Photoshop te halen. Rechts het resultaat daarvan. Excuses, maar ik wilde even laten zien dat met een paar muisklikken een pittiger plaatje ontstaat. Wellicht wordt het minder als avondfotografie ervaren. De avond-ervaring komt in zijn overige foto’s overigens prachtig over.

Marion begint met haar visie op de Eriktelefoonfoto en dat levert ook een prachtige prent op met een mooie compositie. Het vervolgt met een opname met lange sluitertijd, waardoor enerzijds het verkeer interessante strepen nalaat en anderzijds het ‘twilight-gevoel’ goed tot uiting komt.
Haar ‘Luxor-opname’ is erg kleurrijk. De onderste helft bestaat uit meerdere foto’s over elkaar om het streepeffect te benadrukken. We mogen met elkaar constateren dat dat heel goed gelukt is.
Bij haar vierde opname, die in vrijwel volledige duisternis gemaakt moet zijn, is een belichtingstijd van 30 seconden gebruikt. Wellicht dat daardoor de scherpte wat minder is, maar de sfeer van de foto is prima, met koele stoere kleuren.

Tenslotte laat Marcel een vijftal foto’s zien die, zoals we dat van hem gewend zijn, uitmunten in kwaliteit.
Er is veel discussie over een opname uit een café, waar het invallend licht niet overstraalt en het interieur toch prachtig wordt weergegeven.
De wat mij betreft aller fraaiste opname van deze serie foto’s is de foto van de hefbrug. De foto is
gemaakt met een 300 mm lens en geeft de brug weer in heel fraaie koele kleuren.

Na de pauze laat Marcel een aantal stillevens zien. De algemene opvatting over stillevens is in de loop der jaren enorm veranderd. In de zeventiende eeuw werden veel stillevens geschilderd, die bol stonden van de symboliek. Tegenwoordig zijn het platen die vooral moeiten boeien door kleur en compositie, maar ook door datgene wat in de opnamen is te zien. Bij abstracte fotografie zijn het ook de kleuren en vormen die ons moeten intrigeren, maar bij stillevens ligt de zaak toch anders.

Eén van de vele definities van een stilleven is als volgt (Wikipedia): Een stilleven is een artistieke compositie (schilderij, tekening, foto) van roerloze of levenloze objecten, die met zorg zijn belicht. Met het fotograferen van een stilleven kan een fotograaf zich concentreren op de compositie en op het gebruik van kleur / toonwaarde en het vloeiende onderscheid in kleurnuances tussen de lichtste en donkerste partij. Er bestaan verschillende soorten stillevens, die in typen worden onderscheiden:  “fruitstuk”.  “bloemstuk”.  “ontbijt”. Een stilleven met brood, messen, vis, de dingen die tijdens een maaltijd aan het eind van de ochtend werden gegeten.  “banket”. Een stilleven waarin een rijk gevulde pastei is opgenomen.  “toebackjes”. Een stilleven met tabak, pijp en soortgelijke artikelen.  “zeebanket”. Een stilleven dat vooral in Den Haag populariteit genoot.  “jachtstuk”. Ook kan met een stilleven de rijkdom van de opdrachtgever van het schilderstuk worden gesymboliseerd, het zogenaamde pronkstilleven.
In de serie die Marcel presenteert komen allerlei vormen van stillevens voor, zowel klassiek als moderne. Sommige zijn bijzonder fraai, andere spreken wat minder aan. Dat zal ook wel aan de persoonlijke smaak liggen.
Hoe dan ook, de 44 foto’s die Marcel laat zien geven een heel breed beeld op het stilleven. Het is wellicht aanleiding op het eens als onderwerp of thema voor een wedstrijd te gebruiken.

 

 

Winnaars bewust onscherp 2 november 2017

1e plaats – Teun van Dijk                           7,71 punten
2e plaats – Ger Sauer                                 7,67 punten
3e plaats – Anneke van Ruyven                7,46 punten
4e plaats – Ger Sauer                                 7,42 punten
5e plaats – Ger Sauer                                 7,38 punten

 

Clubverslag van donderdag 2 november 2017

Clubverslag van donderdag 2 november 2017

Natuurlijk, de onderwerpen van alle wedstrijden zijn al heel lang bekend. Toch lijkt het wel dat het steeds weer een race tegen de klok is als er een aankondiging van een wedstrijd verschijnt. Ik meet dat onder andere af aan het tijdstip waarop de bijdragen in de mailbox binnenkomen. In dit geval was dat voor het merendeel op de woensdag. De laatste inzenddag dus. Het is erg leuk om de commentaren te lezen die via WeTransfer met de inzendingen worden meegestuurd. Ik geef een korte bloemlezing:

Goedemorgen Arthur, Tja, bewust onscherp! Wat moet je daar nou mee!? Een beetje zeepsop op je lens doet wonderen, maar ja. Omdat ik het ontzettend interessant vind, stuur ik je toch maar een drietal fotootjes. Ik ben ontzettend benieuwd wat de anderen ervan gemaakt hebben. En of mijn fotootjes in ‘goede aarde’ vallen? ‘Hoe noos’! Tot morgenavond! Groeten,

Hoi Arthur, De 3 foto’s van mij, wat vond ik dit een moeilijke opdracht. Normaal is een onscherpe foto geen moeite voor mij, maar nu bewust, vreselijk gewoon. Hoop dat de muziek bij de presentatie niet onscherp is.

Groetjes tot morgen

Hoi Arthur Beetje wazig allemaal, maar toch nog wat gevonden.

Arthur, hier mijn onscherpe foto’s, succes. Mvrgr

Hallo Arthur, Hierbij mijn onscherpe foto’s. Het wordt morgen vast een wazige avond :-))

Volgens mij geeft dat toch wel aan dat veel deelnemers moeite met dit onderwerp hebben. En dat heb ik ook!

Jarenlang doen de fabrikanten van fotomateriaal de grootse moeite om camera’s en objectieven te maken die de eigenschappen van het menselijk oog benaderen. Ons materiaal moet allerlei onderwerpen feilloos vast kunnen leggen. Vervorming is uit den boze en onscherp weergegeven beelden mogen in het geheel niet voorkomen. Het gaat zelfs zo ver dat het bijna onmogelijk is om een onscherpe opname te maken. Dat moet je hard voor werken, want de camera stribbelt enorm tegen. De automatische scherpstelling, wat normaal een zegen is, moet uitgeschakeld worden. En dan nog is het buitengewoon lastig omdat de tegenwoordige camera’s helemaal niet gemaakt zijn
om handmatig scherp te stellen. Het gaat wel, maar het is gewoon moeilijk. Om maar een voorbeeld te noemen: mijn camera heeft een schuifje voor de zoom-instelling. Dat werkt te snel en reageert niet prettig. Gelukkig heeft het objectief ook een draairing waarmee de brandpuntsafstand ingesteld kan worden. Op het moment dat ik handmatig wil scherpstellen en dus de autofocus uitschakel, verandert die zoomdraairing in de afstandsinstellingsring. Zoomen moet dan gebeuren met dat schuifje, wat héél onhandig is. Maar goed, het is uiteindelijk toch gelukt, al vallen mijn resultaten een beetje tegen.

Marcel geeft dat ook al aan in zijn beginpraatje: “Het is een controversieel onderwerp, dat in de geschiedenis van de Westlandse Algemene Fotografen Vereniging nog niet eerder aan de orde is geweest. Terwijl we toch al meer dan zestig jaar bestaan!” Je moet maar durven als bestuur om een dergelijk onderwerp op de lijst te zetten. Toch zijn er 19 leden die de moeite hebben genomen om een drietal onscherpe opnamen in te zenden. Dat het daarbij niet voldoende is om gewoon de focus verkeerd in te stellen, mag duidelijk zijn uit het ingezonden werk.

Soms, maar niet in alle gevallen, ontstaat er, ondanks de onscherpte, toch een artistiek of abstract beeld. Ik heb wel de indruk dat er opnamen bij zijn waarbij dat ‘per ongeluk gebeurd is, maar dat is niet erg, het resultaat geldt.

Bij de bespreking bleek voorts dat we toch (bijna) allemaal de neiging hebben om herkenningspunten in het geprojecteerde beeld te vinden. We willen weten waar we naar kijken. Kennelijk geeft dat houvast om een betere beoordeling te geven. Zo zien we bijvoorbeeld een (wazig) beeld van een omgezaagde boom, waar velen een goudhamster menen in te herkennen!

Naar aanleiding van foto’s die van een televisiescherm gemaakt zijn, lijkt de conclusie terecht dat gezichten niet zo geschikt zijn voor dit onderwerp. Soms zelfs wekt een foto ‘onrustige gevoelens’ op als we er niets in kunnen herkennen. Ook de foto van de boekenplank levert een onrustig beeld op, waarschijnlijk omdat we de letters willen lezen. En dat gaat niet.

Bij een foto van een bewegende auto tegen een onscherpe achtergrond dachten omstanders ten tijde van de opname dat er een snelheidsmeting plaatsvond. In dat soort gevallen moet je dus ook nog uitkijken dat je niet aangevallen wordt door een agressieve bestuurder die zich betrapt voelt. Levensgevaarlijk!

Een van de foto’s is onder slechte lichtomstandigheden gemaakt en bevat veel ruis. Commentaar uit de zaal: “En die ruis is nog onscherp ook!” In mijn beleving voldoet zo’n opname bij uitstek aan de gestelde criteria: alles is immers onscherp. Die criteria worden evenwel niet door iedereen goed gelezen en/of geïnterpreteerd. Er is een flink aantal foto’s gewoon scherp, en dat is deze keer niet de bedoeling. Acht opnamen zijn “voor het mooie iets te scherp’’, een uitdrukking die bij een willekeurige fotograaf volkomen onbegrip zal opbrengen.

Marcel had al voorspeld dat de cijfers ‘alle kanten uit zouden vliegen’. Dat blijkt ook zo te zijn. De spreiding (het verschil tussen de hoogste en laagste waardering van een foto) loopt uiteen van 2 (dat is dus eer erg consistent resultaat) tot 5 (de waardering loopt van 4 tot en met 9, of, in een ander geval, van 5 tot en met 10).
Arthur

 

Winnaars vrij onderwerp 5 oktober 2017

1e plaats – Anneke van Ruyven                   7,90 punten
2e plaats – Karin v/d Boogaard                    7,86 punten
3e plaats – Marcel Batist                               7,76 punten
4e plaats – Anneke van Ruyven                   7,71 punten
5e plaats – Ger Sauer                                    7,67 punten
5e plaats – Teun van Dijk                              7.67 punten