Clubverslag wedstrijd schrijfgerei, 31 maart 2016

Clubverslag wedstrijd schrijfgerei, 31 maart 2016

 

Het was niet erg druk, gisteravond. In totaal is er door slechts 23 aanwezigen een puntenlijstje ingevuld. Er waren 17 deelnemers aan de wedstrijd en die hebben in totaal 47 foto’s ingeleverd. (Twee mensen hebben slechts één foto ingeleverd) In mijn beleving waren er op de werkavond veel meer dan zeventien mensen aan de slag. Dat betekent dat een aantal mensen is dat wel actief heeft gefotografeerd, maar geen foto’s heeft ingeleverd. Het zij zo.
Ik kan me dat achteraf wel voorstellen, want het was toch een lastig onderwerp. Een pen op een papiertje neerleggen, dat kan ik ook nog wel verzinnnen, maar dan is het in mijn beleving geen uitdaging. Het wordt pas spannend als, zoals een enkeling gedaan heeft, er iets bijzonders wordt gedaan met de compositie of met de belichting. Of, in een zeer sporadisch geval met beide, en dan ontstaat er toch prachtig werk.
Het zal duidelijk zijn dat, hoe mooi de foto ook is, er altijd wel iets overblijft om op te merken. Zo blijkt de kleur van de achtergrond soms niet in de persoonlijke smaak te vallen. Kees Olierook had een schitterende opname van de gouden punt van een vulpen tegen een oranjerode achtergrond. Marcel merkte er nog over op dat juist de combinatie rood met goud ook in de heraldiek veelvuldig voorkomt en dus als ‘koninklijk’ kan worden omschreven. Maar Wim vond het maar niks, het was zijn smaak niet. En dus kwam dit iedere keer als er een rode achtergrond op het scherm verscheen op vaak hilarische wijze ter sprake. Kees zelf gooide er dan vaak nog een schepje bovenop en dat maakt dit soort avonden tot heel een leuke belevenis.
Interessant is het als ik hoor dat iemand wel veertig opnamen heeft gemaakt van een pen die boven een geschreven brief zweeft. Het puntje van de pen zat nét een heel klein beetje verkeerd en ja, daar wordt dan toch een opmerking over gemaakt. “Ik heb er wel veertig opnamen van gemaakt, deze is het geworden’ hoorden we van Linda. Ik heb er moeite mee. Niet met die foto, maar het feit dat er veerig opnamen nodig zijn. Ik heb zelf over de gehele avond zegge en schrijve veertien foto’s gemaakt. Dat was het. Zuinig fotograferen is me aangeboren, waarschijnlijk door de prijs van de rolletjes en de ontwikkel- en afdrukkosten in de tijd dat ik nog met een 6×6 camera actief was.
Hoe dan ook, ik heb prachtig werk voorbij zien komen. Werk, waarvan ik denk: “Dat had ik ook gekund, als ik er maar aan gedacht had”. Vrienden, ik ga de punten in de computer invoeren en kom daarna bij jullie terug met de resultaten. Ik ben beniewd!
Zo, de resultaten zijn bekend. Ik wil zo voor mezelf de resultaten nog wel eens analyseren. Zo geeft Excel me bijvoorbeeld per foto de spreiding. Dat is het verschil tussen de hoogste en de laagste waardering die voor de foto gegeven is. Opvallend deze keer dat de spreiding erg hoog is. in sommige gevallen is dat zelfs vijf punten. Als ik dan naar de echte cijfers kijk blijkt dat dezelfde foto van de één een vier krijgt en van een ander een negen. Meestal is de spreiding twee of drie punten. Vier is zeldzaam en vijf komt bijna nooit voor, maar het is nu toch een keer gebeurd. De vraag is en blijft of dat aan de fotograaf ligt of aan de beoordelaars. Het antwoord zal lastig te zijn om te vinden.

Comments are closed.