Clubverslag van donderdag 8 oktober 2020

Clubverslag van donderdag 8 oktober 2020

Dingen die verplicht zijn, zijn meestal niet leuk. Denk bijvoorbeeld aan belasting betalen. Een pure

verplichting, maar helemaal niet leuk om te doen. Dat gold gisteravond onverminderd voor leden van

de WAVF. Bij de ingang was een notitie geplaatst met de mededeling dat het dragen van een

mondkapje in het gebouw verplicht was. Zelf ben ik van mening dat zaken die op een of andere

manier zinvol of nuttig zijn, zelfs als ze verplicht zijn, toch maar gedaan moeten worden. Zo betalen

we onze belasting op tijd. Het is niet alleen nuttig en zinvol, maar je krijgt een boete als je het niet

doet. En dat is nòg minder leuk…

En dus kwamen alle leden met een mondkapje op de zaal in. Gelukkig gold de verplichting alleen

tijdens ‘loopbewegingen’. In de zaal mocht het ding af en dat gaf wel wat opluchting.

De avond, getiteld “Mijn inspiratie”, werd bezocht door 17 personen. Dat is in mijn

beleving een dieptepunt qua aantal bezoekers. Gelukkig zat het de kwaliteit

van de avond niet in de weg, want het was een avond die in ieder geval bij mij

verrassende inzichten opleverde. Tien leden hadden de moeite genomen werk

naar Marcel op te sturen. Hij had er weer een flitsende presentatie van gemaakt. De

deelnemers zelf konden hun werk toelichten en vertellen door wie en op welke wijze ze geïnspireerd waren geworden.

Voor de avond een echte aanvang nam vroeg Ger nog even het woord om aandacht te vragen voor

een door hem samengesteld boek, getiteld ’40 jaar ontmoetingen’. Het is ter inzage en kan zelfs voor

een periode van 14 dagen meegenomen worden om thuis eens rustig door te bladeren.

 

  1. Dan is de eerste inzender aan de beurt en dat is toevallig ook Ger. Zijn inspiratie vond hij in

André Kertész, een fotograaf uit Boedapest. Hij werkte uitsluitend in zwart

wit en maakte heel veel kunstzinnig werk. De drie voorbeelden gaven een

goed inzicht in zijn werkwijze en het werk dat Ger daarna liet zien vertoonde

analogie daaraan. Echte ‘Gerretjes’, prachtige foto’s.

 

2. Teun aan de beurt. Teun is zelf

niet aanwezig, maar zijn werk wel. Hij is geïnspireerd door Ger! Ger heeft een fotoboek

uitgebracht dat de titel ‘Mooi Westland’ draagt. Teun heeft zijn werk ‘Mooi De Lier’ genoemd.

We zien scherpe, goed belichte plaatjes die hier en daar vraagtekens oproepen over de plaats waar ze gemaakt zijn. Een goed verzorgde serie

foto’s.

 

  1. Johan heeft als lichtend voorbeeld Peter Kemp. Deze fotograaf is een keer bij ons geweest

met een lezing over verhalende fotografie. Dat heeft bij Johan veel indruk achtergelaten en is aan leiding

geweest om een paar keer een workshop bij Peter Kemp te volgen. Het resultaat is indrukwekkend. Waar

Peter echter een hele studio tot zijn beschikking heeft, moet Johan zijn foto’s met een fotobewerkings

programma samenstellen. En dat is bijzonder goed gelukt! Peter Kemp kenmerkt zich door verhalende

fotografie, vaak met appetijtelijke dames als onderwerp. Johan is dat ook gelukt. Als je dan bedenkt

dat dit alles tot stand gekomen is zonder studio, dan is duidelijk dat er veel waardering voor zijn werk was.

 

  1. Vervolgens zien we werk van Cock, die als Danny Taheij als voorbeeld heeft. Taheij is een

natuurfotograaf die veelvuldig aan de kust van Westland en Hoek van Holland te vinden is.

Links zien we werk van Taheij, rechts van Cock. De overeenkomst kan iemand ontgaan.

Cock laat prachtig natuurwerk zien. Vooral zijn voorlaatste foto van een schitterende

wolkenlucht maakt veel indruk.

  1. Arthur heeft Willem Kolvoort als voorbeeld voor zijn onderwaterfotografie. Kolvoort is bij

uitstek een zoetwater fotograaf. Hij heeft enkele boeken gepubliceerd waaronder ‘De

waterlelies van het Naarder meer’. Zijn foto’s zijn in de regel met natuurlijk licht gemaakt,

dicht onder de oppervlakte. Arthur laat zien dat het onderwaterleven in Nederland

kleurrijker is dan menigeen denkt.

 

  1. Marcel is vooral beïnvloed door het werk van Bianca van der Werf. Ook zijn heeft een keer

een lezing bij de WAFV verzorgt. Ze houdt zich bezig met experimentele-,

industriële-, landschaps- en reisfotografie. Marcel laat ons zien op

welke wijze hij zich heeft laten beïnvloeden. We zien van zijn hand

mysterieus samengestelde beelden, vaak gevignetteerd en samengesteld uit

meerdere afzonderlijke afbeeldingen. Dan is het pauze. De mondkapjes moeten op, lopen naar de bar en vooral voor het drinken de

mondkapjes weer af. De logica is ver te zoeken, maar het is verplicht en is dus niet leuk…

 

  1. Na de pauze legt Ben uit dat hij als voorbeeld de fotograaf Sander Poppe heeft. Poppe

fotografeert veelal kusten met wolkenluchten. Hij gebruikt lange sluitertijden om het water een

zijdeachtig effect te geven. Ben laat een aantal soortgelijke foto’s zien, uit vele delen van de

wereld. Esthetische foto’s .

 

  1. Henk van Uffelen is begeesterd door Ansel Adams, een Amerikaans fotograaf die eigenlijk

musicus had willen zijn. Henk heeft zichzelf geportretteerd naar analogie van een foto van

Adams. De zaal kon dat heel goed waarderen. Het werk van Henk is, net

als het werk van Adams, in zwart-wit uitgevoerd en gemaakt op ‘WAFV eiland’ Lanzarote.

 

  1. Jan en Mart Smit (vader en zoon) zijn de voorbeelden geweest voor Marion. Ze schrijven op

hun website: Op het strand waar de Noordzee overgaat naar land, spoelt van alles aan.

Schelpen, zeedieren, en een heleboel zand dat via rivieren in zee stroomt. Dit zand vindt zijn

plek langs onze hele westkust, waar het als een grote zandvlakte het Noordzeestrand vormt.

Wind en golven zijn de dynamische kunstenaars van zandsculpturen en –structuren. Ondanks de

druk van recreatie, zandsuppleties en afval blijven natuurlijke elementen het strand

vormgeven.

Het is dan ook de strandfotografie die Marion aanspreekt. We zien een aantal voorbeelden

van haar werk, waarbij met name de harmonie in de afbeeldingen opvalt.

 

  1. Ed heeft één van onze eigen leden als voorbeeld: Marion. Zijn drie voorbeeldfoto’s zijn van

Instagram gehaald en hebben derhalve een vierkant formaat en een witte achtergrond.

Ed geeft aan dat hij uitgebreid aan het experimenteren is geweest met sluitertijden,

diafragma’s en ISO-waarden om het beoogde resultaat te krijgen. Ook heeft hij filters

gebruikt. Van alle kanten krijgt hij vanuit de zaal nog raadgevingen en adviezen.

Tenslotte is er nog een toegift van Marcel. Hij is een paar keer in de tuin van Marion geweest en laat

nu een serie foto’s zien onder de titel: ‘Het veldje van Marion’. De foto’s laten bloemen zien tegen

een onscherpe achtergrond, iets waarin Marcel gespecialiseerd is. Hij vertelt hoe een en ander tot

stand gekomen is en verklapt zijn geheim: tegenlicht en een reflexiescherm gebruiken.

Daarmee heeft deze leerzame avond een einde gekregen. Het kapje gaat dus weer op en de zuivere

drinktijd begint. En ja, dan moet het kapje weer af!

De volgende avond (22 oktober) is een wedstrijdavond met als thema; ‘Devotie’. In de vooruitblik

staat daarover: Aanbidding, vrome toewijding, persoonlijke religieuze beleving of bijzondere

godsdienstige verering. Er zal daarover een aparte uitnodiging verschijnen.

Arthur

 

Comments are closed.