Clubverslag van donderdag 4 mei 2017

Rond half negen opent de voorzitter de avond. Zo laat, om leden de gelegenheid te geven dodenherdenking in eigen kring te beleven.

Hij deelt in een lange toespraak mee dat de Westlandse Algemene Fotografen Vereniging in de gelegenheid wordt gesteld om foto’s aan te leveren bij de gemeente Westland. Deze zullen gebruikt worden in ‘huiskamerachtige omgevingen’ die in de beide stadhuisgebouwen worden ingericht om vermoeide ambtenaren een rustpunt te geven. Ze komen dus niet in openbare ruimten te hangen. Er worden aan deze foto’s hoge eisen gesteld ten aanzien van onderwerp en kleur-uitstraling. Marcel zal een en ander nog uitgebreid toelichten in een mailbericht naar alle leden. Hij zal daar ook de technische eisen aan toevoegen. De gemeente heeft er geld voor over, dus zowel de maker als de club kunnen er iets aan overhouden.

Dan vervolgen we met de reguliere avond, de beoordeling van de eindopdracht 2017. Er is voorafgaand aan deze avond heel wat afgemopperd over het onderwerp: de touwjes. Zinnen als “Wie heeft dit verzonnen” en “Wat moet je hier in Hemelsnaam mee aan” waren niet van de lucht. Merkwaardig is dat, net als alle andere jaren, de creativiteit het toch wint van het gemopper. Ook dit jaar is er een variëteit aan beelden ingeleverd. De een mooier dan de ander, de een wat creatiever dan de ander, maar steeds is het onderwerp op persoonlijke wijze in beeld gebracht. Het is niet doenlijk om alle foto’s hier te bespreken, maar enkele highlights haal ik er uit:

Cock bijvoorbeeld heeft naam gemaakt als vogelfotograaf en dat bleek ook nu weer uit zijn foto’s. De eerste foto is misschien iets overbelicht, maar wel op het juiste moment gemaakt; de vogel met de jonkies is prachtig in beeld gezet.

Kees Olierook heeft zich vaak toegelegd op architectuurfotografie en dat bevestigd met een touwtje dat uit een brievenbus hangt. Goed gevonden en sterk in beeld gebracht. Ook de andere foto’s van Kees zijn eenvoudig van opbouw, maar goed uitgevoerd.

Ger heeft mooie beelden neergezet, maar gaf wel toe dat de foto’s uit meerdere beelden bestaan. Dat noemen ze bij mij thuis ‘bewerken’ en dat zou volgens de aanwezigen niet toegestaan zijn. Maar ik heb dat nog even nagekeken. In het programma voor dit jaar staat dat bewerken bij deze wedtsrijd is toegestaan. In de vooruitblik van Anneke staat evenwel dat de foto’s onbewerkt zouden moeten zijn. Er is hier ronduit sprake van verwarring! Omdat we alle andere jaren bij deze eindopdracht bewerken hebben toegestaan, denk ik dat het verstandig is om dat nu ook maar te doen. Anders zou een flink aantal inzendingen gediskwalificeerd moeten worden.

Ondergetekende is deze keer bezig gewest met een 3D-printer. Resultaat is een poppetje in de vorm van ‘little helper’, de assistent van Willy Wortel. Arthur laat hem een touwladder oplopen en touwtje springen. Het leverde leuke reacties uit de zaal op.

De handen op de foto van Iris blijken er niet twee te zijn, maar één die gespiegeld is. Daardoor is het effect van handboeien wat minder aanwezig. Marcel vraagt zich bij deze foto af wat de meerwaarde is van het wegdraaien van kleur. Het antwoord van Iris is simpel: “Dat vind ik mooier”

Petra heeft de touwtjes in water gedompeld en dat bevroren. Het leverde abstracte beelden op waarvan werd gezegd dat hoe langer je er naar kijkt, hoe mooier het wordt.

Teun verraste ons met een foto waar de één een bloem in ziet, een ander een spiegelei (Nederlandse Spoorwegen) en weer een ander een lolly.

Sandra had een serie foto’s die uitmuntten in eenvoud en sterke compositie. Mooie beelden, goed belicht en goed doordacht. Het leverde drie dikke voldoendes op.

Al met al een heel interessante avond, die besloten werd met een ‘applaus voor onszelf’ in gang gezet door Teun.

Arthur

Comments are closed.