Clubverslag van donderdag 15 december 2016

Clubverslag van donderdag 15 december 2016

 

22 personen waren gekomen om te luisteren en kijken naar de presentatie van Marcel over verhalende fotografie. Helaas ligt Arthur met een longontsteking in het ziekenhuis, dus jullie moeten het met mijn verslag doen. Wij wensen Arthur van harte beterschap en hopen dat hij in het nieuwe jaar weer op de clubavond is.

Zoals altijd had Marcel er weer een mooie PowerPoint van gemaakt.

De term “verhalende fotografie” laat zich moeilijk definiëren, zelfs op Wikipedia is niets te vinden. Marcel had tientallen websites bezocht, maar een gelijkluidende definitie was niet te vinden. Laten we het er maar op houden dat je hier je eigen invulling aan moet geven.

Marcel begon met uit te leggen wat er niet mee bedoeld wordt.
Natuur, sport, portret (dus alleen maar mooi om naar te kijken) en de meeste vakantiefoto’s.
Zo’n foto bestaat meestal uit één laag.
Dit alles werd mooi ondersteund door bijpassende foto’s.
Geen verhalende fotografie, maar prachtige foto’s uit het archief van Marcel.
Het was tevens een extra presentatie eigen werk.

Hierna volgt uitleg met foto’s wat wordt er wel mee wordt bedoeld.
Documentaire, reportage, journalistieke en geënsceneerde (Peter Kemp) fotografie.
Een verhalende foto moet vragen oproepen, je fantasie prikkelen (een tweede laag hebben).
Wat zo’n tweede laag inhoudt werd duidelijk door de foto’s van Marcel.
Het is moeilijk om te beschrijven, maar ik doe een poging:
We zagen een (gecropte) foto van een persoon. Dit was alleen een portret met een blauwe lucht als achtergrond. Mooie plaat, maar alleen een portret. Daarna stond dezelfde persoon op een Corsoboot met nog een persoon.
De boot is de entourage ( de tweede laag). Je kunt nu gaan bedenken: “Wat beelden zij uit? Wat zeggen zij?

Hij had niet alleen foto’s met personen of dieren. Ook foto’s zonder personen. Het interieur van het huis van Ome Arie”. Een oud vervallen huis met lege flessen voor de ramen. Bij foto’s zonder personen moet je vaak wat langer kijken om het verhaal te zien/vinden. Zodra er allerlei opmerkingen uit de zaal kwamen was de foto geslaagd.

Hilarisch waren de opmerkingen uit de zaal bij het zien van 2 personen bij de Klaagmuur in Jeruzalem. Dat was dus duidelijk een goede foto met een verhaal.

Na de pauze bekeken en becommentarieerden wij de foto’s van de leden.

Er waren 17 foto’s ingestuurd, waarvan 5 leden niet aanwezig waren. Sommigen hadden de uitleg naar Marcel gemaild. Petra had een indrukwekkende foto van een “duivenman” uit Amsterdam. Mooi, maar vies.

Een dode spreeuw van Henk had wel een verhaal, maar je hoefde daar niet erg bij na te denken.

Een confronterende foto van een bedelares met lepra? in China maakte na het verhaal nog meer indruk. Kees O. had (zoals altijd) wat research gedaan. Er stonden namelijk Chinese teksten met verschillende kleuren stoepkrijt geschreven. En Kees had iemand gezocht die dit kon vertalen.

Het bleek een gedicht te zijn. Het bleek een vuurwerkslachtoffer te zijn.

Johan had een echte “Johan “ ingestuurd. Een mooie geënsceneerde foto van een gesluierde dame.

De foto’s van de oorlogsmonumenten, van o.a. Memorial 9/11 en een oorlogsbegraafplaats hebben natuurlijk een verhaal. Maar het monument is het verhaal en niet de foto. Dat is het verschil.

Ook het verhaal van stilzittende danseressen was ons niet helemaal duidelijk.

Daarentegen de schapen naast en in de boot wel. Kwamen ze net uit de boot of moesten ze er allemaal nog in? En waar gingen ze heen?

Kortom het was een leerzame, boeiende avond, waarbij we ook nog veel gelachen hebben.

Chapeau voor Marcel, die hier weer veel werk aan gehad heeft.

Over twee weken hebben we Vrij Onderwerp en dan is het jaar weer voorbij.

Fijne kerstdagen.

 

Anneke

 

Comments are closed.