clubverslag donderdag 3-03-2016

Omdat Anneke ook nooit de beschikking had over de wedstrijdresultaten bij het schrijven van haar clubverslagen, besluit ik om eerst maar dit verslagje te schrijven en dan pas de cijfertjes in de computer in te voeren.
Vermeldenswaard is dat we een absoluut record hebben. We hebben ooit eerder een avond gehad met 67 inzendingen, maar deze keer waren het er 71. We moeten zelfs oppassen, want het computerprogramma kan maximaal honderd inzendingen kwijt. Dat lijkt ver weg, maar de trend is toch dat het aantal toeneemt.
Voor de wedstrijd ‘Uitzicht’ gaat het allemaal nog prima. Het is wel een klus om al die foto’s weer netjes op een rij te krijgen en een muziekje te vinden. Daar ben ik toch al gauw een hele ochtend mee bezig. Maar het is leuk werk, en dan is het niet erg. De muziek geeft nog altijd de meeste moeite. Dat moet redelijk neutraal zijn, mag nergens de boventoon voeren en niemand mag zich er aan ergeren. Dat laastste is lastig, want we hebben allemaal een verschillende smaak. Maar zoeken op het internet naar ‘romantische achtergrondmuziek’ levert vaak toch wel wat bruikbaars op.
Tijdens dat op z’n plaats zetten van de foto’s krijg ik al een eerste indruk. Die is deze keer duidelijk wat minder dan andere keren. Ik vind dat de kwaliteit van het werk minder is dan ik gewend ben. Dat kan ook aan mij liggen, ik heb niet zo veel met landschappen. En die zijn veel ingeleverd. Het onderwerp ‘uitzicht’ komt dan toch wat minder tot zijn recht.
Hoe dan ook, vanwege de hoeveelheid foto’s wordt besloten om de reeks maar twee maal te laten zien. Eenmaal met muziek, ter oriëntatie en daarna direct ‘voor het echie’ om de cijfers te geven zonder muziek. Dat laatste om je helemaal te kunnen concentreren op de cijfers. Het is dan ook doodstil bij het beoordelen.
Na verzamelen van de kaartjes leidt Marcel ons op vlotte wijze door de fotobespreking met nog even een herinnering over wat er over ‘uitzicht’ in de Dikke Van Dale staat.
Bij de eerste de beste foto –een vuil raam dat uitzicht geeft op een landschap- maakt Anneke de volgens mij zeer rolbevestigende opmerking dat de ramen wel eens gelapt zouden moeten worden. Maar dan gaat wel een deel van de charme van de foto verloren.
Er is nog enige discussie als bij een foto de horizon niet helemaal recht staat. Uiteindelijk komt de zaal tot de conclusie dat de beamer scheef staat, hetgeen door Marcel in alle toonaarden wordt ontkent.
Gaandeweg blijkt dat er een grijs gebied is tussen overzichtsfoto’s en foto’s met het thema ‘uitzicht’.
Enkele highlights noem ik hier, vooralsnog zonder de uitslag te kennen. Let op, het is een persoonlijke mening en die is niet bepalend.
Ik vond de achteruitkijkspiegel van Patrick heel sterk. De foto van Cock, van het uitgesneden bord met de zee als achtergrond was goed gevonden. Marjan had drie sterke foto’s, elk met
Westlandse Amateur Fotografen Vereniging
een fraaie compositie. De foto van haar raam met de gedekte tafel ervoor voldeed naar mijn smaak nog het meeste aan het thema.
De scheve beamer komt tijdens het bespreken nog een paar maal voorbij en dat geeft de nodige hilariteit.
Er zijn relatief veel panorama foto’s. Soms kan er wat van af, waardoor ze beter tot hun recht zouden komen. Andere ‘gewone’ foto’s zouden juist als panorama wat beter overkomen. En zo is er op elke foto altijd wel iets aan te merken.
Na de pauze bespreken we de foto’s verder. In verband met de tijd beperken we het bespreken van de derde foto tot slechts de vermelding van de fotograaf. Er is soms nog wel ruimte voor een paar kleine bijzonderheden.
Eindconclusie is dat het thema ‘uitzicht’ op veel verschillende manieren is geïnterpreteerd en dat is meteen ook de charme van de avond; als iedereen het thema op dezelfde manier zou uitwerken, zou het een saaie bedoening worden.
Arthur

Comments are closed.