Clubverslag van donderdag 18 mei 2017

Clubverslag van donderdag 18 mei 2017

Dat wordt een beetje een saai verslag deze keer: alleen maar lettertjes, geen foto’s. Reden is dat er geen foto’s zijn ingeleverd en dus is er ook niets is om dit verhaal mee op te fleuren. Een beetje triestig dus. Net zo triest als het ‘onvindbaar’ zijn van onze spreker. Iemand zou deze avond over drone-fotografie komen spreken, iets dat mijn grote belangstelling heeft. Een kennis van mij die dit soort fotografie op commerciele basis doet heeft al eens foto’s gemaakt van mijn onderkomen in Zeeland. Dat gaf fraaie resultaten, die anders alleen met een helicopter bereikbaar zijn. Jammer dat de man in kwestie “van de aardbodem verdwenen lijkt”, zoals Marcel in zijn inleidend praatje opmerkte.

In dat zelfde praatje vestigde hij nog even de aandacht op een expositie met foto’s van zijn hand in de aula van de Anjerlaan. De moeite van het aankijken meer dan waard.

Presentatie eigen werk was het alternatief dat door het bestuur in allerijl is verzonnnen. Een oproep om je daarvoor te melden bij Marcel heeft een aantal aanmeldingen vooraf en een tweetal aanmeldingen op de avond zelf opgeleverd, ruim voldoende om de avond mee te vullen. Vooral omdat Marcel nog wat tijd gestoken had in een soort les, waar deze avond mee begon.

Landschappen in zwart-wit Was de titel van deze les. Onderwerpen die darbij aan de orde kwamen waren:  Vervreemding  Wanneer wel, wanneer niet  Compositie, vorm en dieptewerking  Keuze van een kleurenfilter  Conclusies en tips

In alle gevallen waren er aansprekende en duidelijke voorbeelden. Opvallend was dat in sommige gevallen de zwart-wit foto het duidelijk won van dezelfde afbeelding in kleur. In andere gevallen was het juist andersom. Contrast en lichtval van de oorspronkelijke opname is in sterke mate bepalend voor het succes van de aanpassing. Marion merkte bij het onderdeel filters nog op dat een filter van een bepaalde kleur de complementaire kleur versterkt. Marcel noemde een paar voorbeelden uit het analoge tijdperk, waar bijvoorbeel een geel- of een roodfilter wolkenpartijen contrastrijker maakte. Probleem was dat je dit niet terplaatse kon constateren, je moest wachten tot de opnamen ontwikkeld waren.

Bij de conclusies en tips gaf Marcel aan dat bij het ontbreken van kleur in een opname het een voordeel kan zijn deze in zwart-wit om te zetten. Dat komt de vorm en de compositie vaak ten goede. Ook de combinatie van water en lucht is vaak gewenst bij succesvolle zwart-wit omzetting. Verder adviseert hij om thuis filters te testen op bestaande opnamen. Dat is met de tegenwoordige fotobewerkingsprograma’s eenvoudig mogelijk. Verhoging van het contrast geeft in de regel een accentuering van vormen.

Vervolgens presenteert een aantal leden een serie foto’s en houdt daar een praatje bij.

Erik Roozenburg heeft een presentaie in elkaar gezet, compleet met een achtergrondmuziekje, over grotduiken. Dat is sportduiken, maar dan in een grottenstelsel. Probeeem daarbij is dat je in geval van nood niet naar de oppervlakte kunt opstijgen. Er is immers geen oppervlak. Wat het spectaculair maakt is de ernome helderheid van het water. Geweldig om te zien. Hier een daar wisselde hij de beelden af met bovenwater-afbeeldingen.

Henk van Uffelen had een serie bij zich die ook van een muziekje was voorzien. De foto’s gaven een fraaie indruk van de landschappen in La Gomera, één van de Canarische eilanden. Ze eindigden in een zeer stemmingsvolle opname van een zonsondergang.

Ger Sauer had een flink aantal foto’s van ‘ouwe dingen’ bij zich. Hij vertelde van zijn fascinatie van verweerde en gecorrodeerde zaken en liet daar in hoog tempo zeer fraaie en vooral kleurrijke voorbeelden van zien.

Kees Olierook had twee series bij zich. De eerste was gemaakt in de Amsterdamse waterleidingduinen. Het waren foto’s uit 2014, maar de kwaliteit was er niet minder om. Prachtige natuuropnamen, waarin ook het dierenleven in die duinen ruim aan de orde kwam.

De tweede serie ging over Haagse stations, met name de architectuur ervan. We werden verrast door opnamen van de ‘netkous’, een tramviaduct dat bij nadere beschouwing qua structuur inderdaad enige gelijkenis met een netkous vertoont. Als bijzonderheid wist Kees te vertellen dat dit station op de wereldranglijst een zevende plaats had behaald, ruim vóór de stations van de beroemde architect Calatrava.

Ed Hendriksen liet een reeks foto’s zien, in Rotterdam gemaakt. Volgens zijn zeggen waren het ‘oefeningen’, maar gaandeweg werd duidelijk dat hij er goed over nagedacht had. Hij had veel aandacht had besteed aan de compositie. Diagonale lijnen, die precies vanuit de hoek van de foto beginnen, maakte het bijvoorbeeld tot een prettige kijkervaring.

Anneke van Ruyven liet foto’s zien die tijdens de zogenaamde drekrace in Schipluiden zijn gemaakt. De deelnemers scheppen er lol in om een parcours te lopen, waarbij ze een aantal moddersloten moeten ‘doorwaden’. Het leverde spectaculaire beelden op met heel veel, heel moddige mensen.

Mariëlle de Bruin liet een aantal foto’s zien die met een iPhone gemaakt zijn. Het waren stuk voor stuk juweeltjes, van heel dichbij genomen met een macro-voorzetstukje. De foto’s hebben daardoor een uiterst geringe scherptediepte. Dat zorgde ervoor dat de serie een wat dromerige stemming uitstraalde. Heel bijzonder. Net als het vierkante formaat waarin ze gegoten waren: ook heel bijzonder.

Tenslotte had Anita Weeber een serie opnamen die op 8 mei van het vorig jaar waren gemaakt. Ze had als prijs bij een fotowedstrijd een tocht door de Rotterdamse havens gewonnen en tijdens die tocht wat foto’s gemaakt. Leuk om te zien, met een aardig verhaal erbij.

Al met al een onderhoudende avond, waarbij het werk van een aantal leden eens op een andere manierwerd gepresenteerd dan via een drietal digitale opnamen voor een wedstrijd of via twee afgedrukete foto’s op de tafel.

Arthur Palache

 

 

 

winnaars eindopdracht 4 mei 2017

Winnaars eindopdracht 4 mei 2017

1e plaats – Kees Olierook                      7,72 punten
2e plaats – Johan v. Schie                      7,58 punten
3e plaats – Sandra Luyendijk                 7,42 punten
4e plaats – Linda Manzaneque               7,39 punten
5e plaats – Marion van Nimwegen           7,35 punten

Clubverslag van donderdag 4 mei 2017

Rond half negen opent de voorzitter de avond. Zo laat, om leden de gelegenheid te geven dodenherdenking in eigen kring te beleven.

Hij deelt in een lange toespraak mee dat de Westlandse Algemene Fotografen Vereniging in de gelegenheid wordt gesteld om foto’s aan te leveren bij de gemeente Westland. Deze zullen gebruikt worden in ‘huiskamerachtige omgevingen’ die in de beide stadhuisgebouwen worden ingericht om vermoeide ambtenaren een rustpunt te geven. Ze komen dus niet in openbare ruimten te hangen. Er worden aan deze foto’s hoge eisen gesteld ten aanzien van onderwerp en kleur-uitstraling. Marcel zal een en ander nog uitgebreid toelichten in een mailbericht naar alle leden. Hij zal daar ook de technische eisen aan toevoegen. De gemeente heeft er geld voor over, dus zowel de maker als de club kunnen er iets aan overhouden.

Dan vervolgen we met de reguliere avond, de beoordeling van de eindopdracht 2017. Er is voorafgaand aan deze avond heel wat afgemopperd over het onderwerp: de touwjes. Zinnen als “Wie heeft dit verzonnen” en “Wat moet je hier in Hemelsnaam mee aan” waren niet van de lucht. Merkwaardig is dat, net als alle andere jaren, de creativiteit het toch wint van het gemopper. Ook dit jaar is er een variëteit aan beelden ingeleverd. De een mooier dan de ander, de een wat creatiever dan de ander, maar steeds is het onderwerp op persoonlijke wijze in beeld gebracht. Het is niet doenlijk om alle foto’s hier te bespreken, maar enkele highlights haal ik er uit:

Cock bijvoorbeeld heeft naam gemaakt als vogelfotograaf en dat bleek ook nu weer uit zijn foto’s. De eerste foto is misschien iets overbelicht, maar wel op het juiste moment gemaakt; de vogel met de jonkies is prachtig in beeld gezet.

Kees Olierook heeft zich vaak toegelegd op architectuurfotografie en dat bevestigd met een touwtje dat uit een brievenbus hangt. Goed gevonden en sterk in beeld gebracht. Ook de andere foto’s van Kees zijn eenvoudig van opbouw, maar goed uitgevoerd.

Ger heeft mooie beelden neergezet, maar gaf wel toe dat de foto’s uit meerdere beelden bestaan. Dat noemen ze bij mij thuis ‘bewerken’ en dat zou volgens de aanwezigen niet toegestaan zijn. Maar ik heb dat nog even nagekeken. In het programma voor dit jaar staat dat bewerken bij deze wedtsrijd is toegestaan. In de vooruitblik van Anneke staat evenwel dat de foto’s onbewerkt zouden moeten zijn. Er is hier ronduit sprake van verwarring! Omdat we alle andere jaren bij deze eindopdracht bewerken hebben toegestaan, denk ik dat het verstandig is om dat nu ook maar te doen. Anders zou een flink aantal inzendingen gediskwalificeerd moeten worden.

Ondergetekende is deze keer bezig gewest met een 3D-printer. Resultaat is een poppetje in de vorm van ‘little helper’, de assistent van Willy Wortel. Arthur laat hem een touwladder oplopen en touwtje springen. Het leverde leuke reacties uit de zaal op.

De handen op de foto van Iris blijken er niet twee te zijn, maar één die gespiegeld is. Daardoor is het effect van handboeien wat minder aanwezig. Marcel vraagt zich bij deze foto af wat de meerwaarde is van het wegdraaien van kleur. Het antwoord van Iris is simpel: “Dat vind ik mooier”

Petra heeft de touwtjes in water gedompeld en dat bevroren. Het leverde abstracte beelden op waarvan werd gezegd dat hoe langer je er naar kijkt, hoe mooier het wordt.

Teun verraste ons met een foto waar de één een bloem in ziet, een ander een spiegelei (Nederlandse Spoorwegen) en weer een ander een lolly.

Sandra had een serie foto’s die uitmuntten in eenvoud en sterke compositie. Mooie beelden, goed belicht en goed doordacht. Het leverde drie dikke voldoendes op.

Al met al een heel interessante avond, die besloten werd met een ‘applaus voor onszelf’ in gang gezet door Teun.

Arthur

Clubverslag van donderdag 20 april 2017

Clubverslag van donderdag 20 april 2017

Deze avond is vindt de evaluatie plaats van de Werkavond Glas, die op 23 febrauri gehouden is. In tegenstelling tot vorige keren is er deze keer geen wedstrijd aan verbonden.

Hoewel Marcel deze avond verhinderd is, heeft hij er wel voor gezorgd dat de inzendingen (slechts tien in getal) naar hem zijn verstuurd. Hij heeft een en ander netjes in een PowerPoint presentatie verwerkt.

Arthur opent de avond met een persoonlijk verhaaltje. Dat geeft rust in de zaal. Een zaal die gevuld is met 19 personen. Dat is wat wat minder dan we gewend zijn en Arthur vraagt zich af wat daar de oorzaak van is. Wellicht dat het ontbreken van het wedstrijdelement deelnemers er van weerhouden heeft om in te zenden. Uiteindelijk waren er op de werkavond zelf heel wat meer mensen aanwezig.

Linda heeft wel ingezonden, maar is deze avond verhinderd. Marion was wel op de werkavond, maar heeft als gevolg van, zoals ze het zelf noemt, een ‘beginnersfoutje’ de inhoud van haar geheugenkaartje weggegooid. Ze heeft dus niets kunnen inzenden. Erik was, wegens een weekje vakantie, te laat met inzenden en ja, dan neemt het totaal aantal inzendingen behoorlijk af.

Erik leidt de avond en in onderling overleg wordt besloten dat we het iets anders aanpakken dan op wedstrijdavonden. De auteur krijgt direct het woord en anderen kunnen er dan commentaar op geven. Dat werkt prima. Uiteraard vertonen we de gehele serie eerst een keer zonder commentaar. Pas daarna beginnen we met de bespreking.

Anita Ze heeft vier opnamen ingeleverd, er zijn wat onscherpe opnamen bij. De eerste, van een dolfijntje, was van dien aard, dat mijn handen jeukten toen ik deze thuis voor het eerst zag. Er is nog wel wat aan te verbeteren, qua vlekjes wegwerken en iets met helderheid en contrast. We spreken af dat ik dat, demonstratiegewijs, aan het eind van de avond ‘live’ zal demonstreren. De door Anita gebruikte led-verlichting is tamelijk dominant aanwezig. Ze heeft het evenwel gehandhaafd, omdat het ‘wel leuk’ was.

Henk van Uffelen Bij de eerste foto zijn wat vlekjes ten onrechte niet weggewerkt. De tweede foto doet denken aan het Noorderlicht, maar zo zegt hij in zijn toelichting, het is het breukvlak van een dik stuk glas. De derde opname stelde hem voor een raadsel. Deze is volkomen onscherp en komt hem bovendien ook geheel onbekend voor. Het is een opname van de foto-opstelling van Erik, die kennelijk met zijn camera is opgenomen. Hij probert met de actie de dader te ontmaskeren, maar deze blijft onbekend. Dan een brilletje met gekraste glazen. Juist de krassen maken de foto interessant. Het ontlokt Anneke de opmerking dat glas fotograferen hoe dan ook lastig blijft.

Johan Laat een strakke serie foto’s zien. Hij heeft veel werk gestoken in bijzonder fraaie opnamen, die toch een eenvoudige indruk maken. Dat zijn ze echter niet, er is flink over nagedacht. Anneke zegt letterlijk: “Je verdient een extra puntje voor creativiteit”. Vooral de kristallen bol die Johan gebruikt heeft draagt daar veel aan bij.

Anneke Heeft zich uitgeleefd op een bonbonnière en een leuke serie foto’s neergezet. Twee daarvan zijn identiek, maar de tweede met wat toevoeging van kleur. Het heeft Marcel verleid om daarvan een deel te selecteren en omgekeerd neer te zetten. Dat geeft een verrassend en mooi resultaat. In totaal zijn er van Anneke daardoor zes foto’s.

Linda Hoewel afwezig is, is haar werk er wel en dat munt uit in eenvoud en raffinement. Vooral de glazen, op zwarte achtergond en aangestraald met blauw licht, oogsten bewondering. Het theeglas daarentegen, blijkt nergens scherp daar worden scherpe opmerkingen over gemaakt. De laatste foto, met de kristallen bol van Johan, is schitterend, vooral door de slim toegepaste selectieve scherpte.

De pauze duurt wat langer dan anders. Ach, we hebben met zo weinig inzendingen toch tijd genoeg en het komt de zuivere drinktijd ten goede.

Arthur Ik geef tevoren aan dat ik het die avond helemaal niet naar mijn zin had. De inspiratie ontbrak en het is gebleven bij het registreren van wat glazen voorwerpen. Ik heb die avond zegge en schrijve zeven foto’s gemaakt, plus nog een klein aantal die wellicht voor de Vreemde Vogels 2017 gebruikt kunnen worden. Gelukkig wordt er mild op gereageerd en dat maakt weer veel goed.

Cock Ook hij levert registraties van glazen voorwerpen in. De eerste is aanleiding to een stevige discussie. Met name de weergave (contrast en helderheid) kunnen beter en ook de uitsnede wordt uitgebreid besproken. Ook deze foto zal aan het eind live onderhanden genomen worden.

Kees van Leeuwen Ten onrechte begint de serie met de naam van Kees Olierook, maar deze vergissing wordt snel gecorrigeerd. De eerste foto, van een kandelaar die, door deze omgekeerd neer te zetten een ander soort kaars kan bevatten, is ietwat onscherp en daardoor ook een beetje onrustig. De kandelaar is drie maal gebruikt, de laatste keer 90 graden gedraaid weergegeven (actie Marcel?). De laatste opnamen, van een glazen bol van glazenier Compier, wordt gekenmerkt door een zeer regelmatig patroon van luchtbelletjes is het glas. Verschil tussen de vierde en de vijfde opname is het gebruik van een extra kleurtje. Bij mij komt de laatste opname het sterkst over. Tenslotte is er nog een zesde opname van een gebroken stuk glas, aangestraald met een rode laserpen.

Teun Hij heeft drie foto’s ingeleverd. De eeste ziet en niet uit als glas, maar komt over als keramiek. De fles en het dolfijntje zijn ook registraties en niet bijzonder spectaculair. Deze beide foto’s zijn wel heel scherp weergegeven.

Marcel Zoals eerder aangeven is hij niet aanwezig en het ontlokt een paar aanwezigen de opmerking dat we eindelijk zijn werk kunnen ‘afbranden’. Maar dat kan dus niet! Het is worderbaarlijk dat hij steeds kans ziet om gewone (nou ja, gewone) voorwerpen op zo’n kunstzinnige wijze weer te geven. Simpele voorwepen, naar zeggen voor een luttel bedrag bij de kringloopwinkel aangeschaft, weet hij
op sublieme wijze vast te leggen, hoewel bij de vierde opname de scherpte niet optimaal is (ontbreekt). Verder is er voor deze inzending volop waardering van de aanwezigen.

Pages:1234567...34»